Ετικέτα: Ologramma

Η Αγγελική Σπανού κατέγραψε με απλότητα τις μέρες όλων εκείνων που δεν τιμώνται, εκείνων που συναντάμε καθημερινά και δεν αναγνωρίζουμε το όνομα και τον...

Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα. Ήσουν οι νότες Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.   *Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ...

Γέλα στη νύχτα, στη μέρα στο φεγγάρι, γέλα στις στριφτές στράτες του νησιού, γέλα σ’ αυτό το άγαρμπο αγόρι που σ’ αγαπά, μα όταν ανοίγω τα μάτια και τα κλείνω, όταν...

Καμιά φορά επικαλούμαι το νερό για να μπορέσουν να συνεχίζουν οι λέξεις. Μην περιμένεις, αν θυμάμαι καλά, αλλά εγώ έχω έρθει κανείς δεν γίνεται να έρθει περισσότερο από μένα...       *Σταύρος Σταυρόπουλος

Πες πού να χαράξω τʼ όνομά σου; Στον ουρανό; Είναι τόσο ψηλά Στα σύννεφα; Είναι τόσο φευγαλέα Στο δέντρο που κόβεται και καίγεται; Στο νερό που παρασύρει τα πάντα; Στο χώμα που ποδοπατείται και μέσα του...

Θεωρούμε συχνά ότι η θλίψη προέρχεται από κραυγαλέες απώλειες. Συνήθως όμως προκύπτει από τη σιωπή που απλώνεται όταν η ζωή μας αποκλίνει από εκείνο...

Ποτέ  μου δεν περίμενα ότι θα σε συνήθιζα τόσο πολύ.   Πως θα γυρίζω στο πλευρό Κι αμέσως Θα με παίρνει ο ύπνος.     *Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης

Α´ Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη. Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας κατακλυσμὸς...

Το να ειδωθούν και να ερωτευτούν τρελά υπήρξε ένα και το αυτό. Εκείνη είχε τους κοπτήρες μακριούς και ακονισμένους. Εκείνος είχε το δέρμα μαλακό και απαλό: ήταν καμωμένοι ο ένας...

Τίποτα δεν αντιστεκόταν, ήλιος μεσημεριού του Αυγούστου φλόγιζε τον πηχτόν αέρα πύρωνε τις στέγες. Στο καφενείο πίναμε γκαζόζες κι οι σκοτούρες μας βουίζανε σα ζαλισμένες μύγες. Ως τη στιγμή που...