Ετικέτα: Ologramma

Ξάφνου γέμισε ο θόλος με ρόδα κόκκινα, βαμμένα, σαν σμήνος από καρδινάλιους πορφυρούς, λουσμένους με το αίμα της ανάγκης, να πεταρίζουν στον αιθέρα.   Στο χώμα το βρεγμένο, από την βροχή...

Έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει: δεν ξέρω αν μου δίνει μουσική η συνείδηση: Δεν γνωρίζω αν είναι κύμα μονάχα ή πλάσμα βαθύ η μονάχα βραχνή...

Kι αυτή η μοναξιά σε αναστολή μικρή ζωηρότατη διαψεύδει αϋπνίες   η μόνη που μπορεί να με βαστήξει πάνω σ´ αυτή τη στιγμή από λάσπη όποιος διασχίζει τη νύχτα φέρει ένα κομμάτι του κόσμου   η...

Ακόμη κι η απουσία της είναι κάτι που είναι μαζί μου. Κι εγώ την αγαπάω τόσο που δεν ξέρω πώς να την επιθυμώ. Σαν δεν την βλέπω, τη...

Τὰ βήματα τοῦ φθινοπώρου ἀντήχησαν νωρίς, κι εἶπε μὲ πίκρα ἡ ἀδελφή μου: «Ἡ νυχτερινὴ βροχὴ τὰ ρόδα μας τὰ μάδησε, ἀδελφούλη μου, καὶ τώρα;» Ἕνα βιβλίο ρομαντικὸ...

Αυτό που είσαι με αποσπάει απ’ όσα λες. Κουβέντες γρήγορες πετάς, με γέλια τις σκεπάζεις και με καλείς να πάω όπου εκείνες με οδηγούν. Δεν σου κάνω το χατίρι, δεν...

Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού, σβήνω κυλώντας στα νερά. https://www.youtube.com/watch?v=M8aA7jbddGE&ab_channel=REDJIM   «Το αληθινό τραγούδι ξεκινά από μια φοβερή ανάγκη και βυθίζεται στον κόσμο που ομαδικά το στερεώνει, αλλάζοντας...

Τὸ παλιό μας τὸ τραγούδι, ποῦ τ᾿ ἀκούγαμε μαζί, τώρα ποὺ χαθῆκαν ὅλα, ποιὸς θὰ τό ῾λεγε νὰ ζεῖ! Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ καρδιά μου σ᾿ ἔχασε παντοτινά, δὲ τὸ...

Ποίηση ανάμνηση από φίλντισι περίπατος τα ξημερώματα άναμμα τσιγάρου κατά λάθος από φεγγάρι χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια παιδιού κλάμα παιδιού στη μέση πανηγυριού φιλιά ανάμεσα στις προδοσίες κλωνάρι που...

Αυτό το ποίημα ποτέ δε θα το ξαναγράψω. Ποτέ δε θα περάσω απ’ τα ίδια φιλιά.   Ποιήματα 2009, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.