Ετικέτα: Ologramma

ΑΣΚΉΣΕΙΣ  ΜΝΉΜΗΣ   Ποιος ξέρει, ζει μόνη /μόνος, τον/την περιμένει η οικογένεια, τα παιδιά; Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Τότε γιατί εφευρέθηκαν οι λέξεις; Μα για να δικαιολογήσουν τις εκάστοτε...

Υπάρχει μια φωτογραφία, που αποδεικνύει πως εσύ και εγώ συνυπήρξαμε. Κι έκλαψα πιο πολύ. Γιατί εγώ δεν είχα ανάγκη τη φωτογραφία για να θυμηθώ.    

Καμιά φορά, ο έρωτας γεμίζει κάθε σχισμή, τρυπάει κάθε πόρτα και ξεχειλίζει, γεμίζει τον χώρο και τον χρόνο και αποτελεί το μόνο, το απόλυτο...

https://www.youtube.com/watch?v=NmFwbyEsNiQ&ab_channel=ThomaidaKotsali

Το φεγγάρι, το φεγγάρι τόσο προσκολλημένο ήταν στο στήθος μου στην κοιλιά, γι’ αυτό δεν το κοιτάζω πια το αποφεύγω, όπως και τον καθρέφτη.   Το φεγγάρι βγάζει τώρα ένα...

Τόσο που σε κοιτάω δένω καρπός ωραίος και μέγας της ομορφιάς και της χαράς Το κορίτσι με το μεγάλο όνομα του λουλουδιού είσαι.  

Του ανθρωπίνου βίου η διάρκεια είναι στιγμή, η ουσία του ρευστή, η αίσθηση αμυδρή, όλου του σώματος η σύσταση φτιαγμένη για να σαπίσει. Η ψυχή...

Θέλουν να τους μιλάς τα σπίτια, να τους μαθαίνεις  αριθμητική ποιοί έφυγαν, ποιοί έμειναν. Να τους αφήνεις τα μάτια, να ΄χουν να δακρύζουν.    

Ὅταν μοῦ λείπῃς, Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπης Καράβι ἀσάλευτο ἀπομένω Μαρμαρωμένο, Χωρὶς ἀέρα, μὲ ριγμένα τὰ πανιά.     Γύρω ἁπλωμένη ἡ γαληνιὰ Τρομακτική, μεγάλη Καὶ πουθενὰ ἀκρογιάλι…     Ζωῆς σημάδι δὲν ἀφήνει Γλάρου φτερὸ...

η ενοχή γεννιέται στην κοιλιά μας γίνεται ενόχληση και ανησυχία και πόνος στην πλάτη   νομίζουμε για χρόνια, περνάμε τις μέρες της ζωής μας έξω από το...