Αρχική Ετικέτες Ologramma

Ετικέτα: Ologramma

Μονοτονία, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Την μιά μονότονην ημέραν άλλη μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι - οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν. Μήνας περνά και...

Το να παίζεις κιθάρα συμβάλλει στη μείωση του άγχους σου

Ένας βασικός λόγος για τον οποίο το να παίζεις κάποιο μουσικό όργανο σου προσφέρει συναισθηματικά οφέλη και βελτιώνει σε γενικό βαθμό την υγεία σου...

Το φιλί, Anne Sexton

Το στόμα μου ανθίζει σαν πληγή. Πέρασα όλη τη χρονιά αδικημένη, κουραστικά αργόσυρτες οι νύχτες, άδειες, σκληροί αγκώνες μόνο και στοίβες χαρτομάντιλα που φώναζαν «κλαψιάρα, κλαψιάρα, τι χαζή...

Η μυστηριώδης ασθένεια, Φρίντα Λιάππα

  (10 Φεβρουαρίου 1948 - 28 Νοεμβρίου 1940) ναι αγάπη μου όπως ακριβώς το λες το χειμώνα θα βλέπουμε τη βροχή στα τζάμια την άνοιξη θα φωτογραφίζουμε γαλανά τοπία το καλοκαίρι θα...

Από χάδι σε χάδι, Μιχάλης Γκανάς

Από χάδι σε χάδι έγινε βότσαλο. Καμιά παλάμη δεν τη θυμάται.    

« Υπεράνω  »

      Duets  « Υπεράνω  » Γράφει η Μαρία Σ. Πανούτσου   10/02/22  Προετοιμάζοντας ένα αφιέρωμα Σήμερα work of art by  Βάλιας Σεμερτζίδης        Το σημερινό Duets Αφιερώνεται στην συγγραφέα    Δέσποινα Λαλά...

Χαμόγελο, Κώστας Καρυωτάκης

Χωρίς να το μάθει ποτέ, εδάκρυσε, ίσως γιατί έπρεπε να δακρύσει, ίσως γιατί οι συφορές έρχονται. Απόψε είναι σαν όνειρο το δείλι απόψε η λαγκαδιά στα μάγια μένει. Δε...

Οι εραστές δε βλέπουν, μόνο αγγίζονται, Τάσος Λειβαδίτης

Οι εραστές είναι ακριβά, ένδοξα κύπελλα, όπου ο ένας πίνει τον άλλον. Το πρωί πηγαίνουν σε ολοπόρφυρους, βασιλικούς δρόμους και το βράδυ πλαγιάζουν σε κρεβάτια κι...

« τα πρωινά »

Μαρία  Σ. Πανούτσου   « τα πρωινά » ή ψάχνοντας το τραγούδι των πουλιών    Καταγραφή ποιημάτων    Από το 2018… 2019… 2020 – 21- 22   Σήμερα φώτο από το αρχείο...

Τα ήσυχα βράδια / Μαριανίνα Κριεζή

1947-2022   Ακόμα κι αν φύγεις για το γύρο του κόσμου θα 'σαι πάντα δικός μου θα είμαστε πάντα μαζί   Και δε θα μου λείπεις γιατί...

Top

Αυτοσυντήρηση, Κική Δημουλά

Θὰ πρέπει νὰ ἦταν ἄνοιξη γιατὶ ἡ μνήμη αὐτὴ ὑπερπηδώντας παπαροῦνες ἔρχεται. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ νοσταλγία ἀπὸ πολὺ βιασύνη, παραγνώρισ᾿ ἐνθυμούμενο. Μοιάζουνε τόσο μεταξύ τους ὅλα ὅταν τὰ πάρει ὁ χαμός. Ἀλλὰ...