Ετικέτα: Ologramma
«Μετά την πτώση IIΙ»
Αγιότατος έρως «Μετά την πτώση IIΙ»
Γράφει η Μαρία Πανούτσου
08/05/2021
Εικόνα: Mark Rothko
Κείμενο : Μαρία Πανούτσου
Μετά την πτώση (3)
Νέα ποιητική Συλλογή
2021 Αθήνα- Κέα- Αθήνα
42 ποιήματα σε...
Ό, τι πλησιάζει απομακρύνεται συγχρόνως…, Ορέστης Αλεξάκης
Ό,τι πλησιάζει
απομακρύνεται συγχρόνως
κι αυτό που μένει τελικά
μοιάζει με πάχνη που θολώνει τη ματιά
με γεύση πικραμύγδαλου στα χείλη
Χάνονται στο απροσπέλαστο οι μορφές
Τέφρας σωροί στη θέση...
Βαθέος Γέρατος, Γιάννης Βαρβέρης
Έπρεπε χρόνια πριν να είχες φύγει.
Δεν θα μπορούσα τότε καν να το δεχτώ
με κάθε μέσον θα’ θελα να σε κρατήσω
θα’ κλαιγα απαρηγόρητος.
όμως φοβάμαι μήπως...
|Περικλής Κοροβέσης
Δεν υπάρχει κελί που να μην τρυπιέται.
Δεν υπάρχει φυλακή που δεν μπορείς να
δραπετεύσεις.
Δεν υπάρχει σκλαβιά που να εμποδίζει την
ελευθερία σου.
Όλα είναι στο κεφάλι σου.
Σπάσ’...
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, Σωτήρης Ρούσσης
Ένα δεκάρικο κοστίζει η αξιοπρέπεια.
Ίσα να πάρεις λίγο γάλα και
μισό κιλό ψωμί,
λίγες φακές, δυο φρούτα
και λίγο φρέσκο καφέ.
Ίσα να φτάσεις στο ταμείο
δίχως στόματα και...
H ξυπόλητη των Αθηνών, Φιλομήλα Λαπατά
...Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς οι υπόλοιποι χειρότερα,
γιατί:
χάσαμε την υπομονή μας,
λησμονήσαμε τις ρίζες μας,
εξουθενωθήκαμε σε άσκοπες συγκρίσεις,
αμφισβητήσαμε την αξιοπιστία των λέξεων,
απορρίψαμε το αυτονόητο,
εξαντληθήκαμε...
Μη χάνεις το θάρρος σου, Τάσος Λειβαδίτης
Μη χάνεις το θάρρος σου, εμείς πάντα το ξέραμε
πως δε χωράει μέσα στους τέσσερις τοίχους
το μεγάλο μας όνειρο.
Εμάς τα σπίτια μας είναι όλοι οι...
Ανάσταση, Νίκη Μισαηλίδη
Ανθίσαν και φέτος οι πασχαλιές α΄ στρ.
οι κήποι γιομάτοι κρίνα
και μες στα στήθια άδεις φωλιές
επρόσμεναν κι εκείνα.
Φορέσαν τα καλά τους οι εκκλησιές β΄ στρ.
αγέρι...
Μονάχα με την ποίηση, Τάκης Βαρβιτσιώτης
Μονάχα με την ποίηση
Δε θα χαθούν ποτέ
Τα μεγάλα ιστιοφόρα της αυγής
Ούτε τα φώτα ούτε η χαρά
Ούτε τα δέντρα ούτε η νύχτα
Μονάχα με την ποίηση
Θα...
Ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί
Κύριε αμάρτησα ενώπιον σου
Ήλπισα πολύ σε μιαν άλλη αυγή
Και προσευχήθηκα τόσο
Ώσπου μου τελείωσαν οι λέξεις|
Κρατήθηκα τόσο συχνά από το δειλινό
Στα δέντρα τα αειθαλή
Θνητός εγώ,...















