Ετικέτα: Ologramma

Είμαι εναντίον κάθε τιμητικής διάκρισης, απ' όπου κι αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία απ' το να θέλουμε  να ξεχωρίζουμε- αυτό το απαίσιο-...

Η Χριστίνα είναι δεκαπέντε χρονών. Η Χριστίνα μετακόμισε με τη μητέρα της, ντρέπεται, λέει ψέματα. Η Χριστίνα επιθυμεί έναν κόσμο διαφορετικό από την πραγματικότητα...

Ένας άνθρωπος λιαζόταν στο ταρατσάκι.   Και βέβαια, έτσι που καθόταν, έμοιαζε σαν να είχε πεθάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια.     *Απόγευμα Μαΐου Κυριακής, Γιώργος Μαρκόπουλος

Η πληγή θρέφει, τα χείλια της σμίγουν αργά σαν αυλαία βυσσινιά και ύστερα από χρόνους στη θέση της μένει ένα σημάδι, μια ρόδινη ουλή,...

Τι παράξενα θα σου φανούν όταν πια δε θα 'μαι 'δω, όλα όσα έχεις υποφέρει! Όταν πλέον δε θα 'χεις το μπράτσο μου πάνω από...

Η αγάπη είναι χρώμα άσπρο διάφανο και το σώμα της σχήμα ευλογίας. Κι αυτό το άλογο ψάχνει μέσα στους καπνούς το νεκρό καβαλάρη του μακριά να τον πάρει.   Σκέφτομαι αρχαία...

Αν είσαι μια μικρή παραπονεμένη πέτρα σε μια ερημιά αν είσαι ένα μοναχικό κυκλάμινο στο βουνό αν είσαι ένα ξεχασμένο άστρο στον ουρανό πού θες να το ξέρω;   Αν είσαι μια...

Μαρία Πανούτσου   « τα πρωινά » ή ψάχνοντας το τραγούδι των πουλιών   Καταγραφή ποιημάτων Από το 2018… 2019… 2020 – 21 και συνεχίζονται καθημερινά   Στα πρωινά   ζωγραφική  –John James Audubon Σήμερα  όμως ...

Να στερηθώ το θαύμα μη μ’ αφήσεις στα μάτια σου να χάνομαι και να ‘χω τη νύχτα ν’ ακουμπάει στο μάγουλό μου το ρόδο της ανάσας σου...

Ο ήλιος είναι πράσινος τα δέντρα καίνε περιμένουνε τα χελιδόνια οι σιδερένιες μας χελιδονοφωλιές δε μας γελάνε πια με τα λουλούδια μας στοίχισαν τα χέρια και τα πόδια μας τώρα...