Ετικέτα: Ologramma
Σε θυμάμαι σαν πόλη, Νίκη-Ρεβέκκα Παπαγεωργίου
Σε θυμάμαι σαν πόλη,
σα να υπήρξε μια χώρα
με πρωτεύουσα εσένα.
Για να ξεφύγω από σένα
έπαιρνα τα όρη και τα βουνά,
και τριγυρνούσα τις Κυριακές στα προάστια.
Σε...
Η Προτομή της Νεφερτίτης
Με μια ανασκόπηση της τέχνης από τα προϊστορικά χρόνια έως το σήμερα παρατηρούμε ότι, σε πολλές περιπτώσεις, μερικά από τα ωραιότερα τεχνουργήματα προέρχονται από...
ήμουν παθιασμένη με σένα, Sylvia Plath
Ναι, ήμουν παθιασμένη με σένα, είμαι ακόμα.
Κανένας δεν μου προκάλεσε φυσικές
αντιδράσεις τόσο έντονες.
Σε παράτησα γιατί δεν μπορούσα να
αντέξω να είμαι ένα
περαστικό καπρίτσιο...
Πριν χαρίσω το...
Όταν η νύχτα φεύγει…, Emily Elizabeth Dickinson
Όταν η νύχτα φεύγει, κι είναι
το χάραμα τόσο κοντά
που τα κενά σχεδόν αγγίζεις —
ώρα να στρώσεις τα μαλλιά,
να ετοιμάσεις τα λακκάκια,
και ν’ απορήσεις τι...
Diane Arbus: Το μαγικό ασπρόμαυρο περιθώριο
Η Diane Nemerov (1923-1971) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ούσα γόνος εύπορης οικογενείας μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον ασφυκτικό, περιοριστικό. Ο πλούτος της οικογένειας Nemerov...
Αίθουσα αναμονής, Κλείτος Κύρου
Όταν περιμένεις τη σειρά σου
στις διάφορες αίθουσες αναμονής
επικάθεται στη γύρη των χειλιών σου
η διακεκριμένη εκείνη γεύση
της ομίχλης
Σκέφτεσαι
όλος ο κόσμος μια κλειστή
κι απέραντη αίθουσα αναμονής
κι...
«Είδα το πρόσωπο πίσω από θαμπωμένο τζάμι»
Αγιότατος έρως «Είδα το πρόσωπο πίσω από θαμπωμένο τζάμι»
11/04/2020
Στράτος Φουντούλης-- Ποίηση και Eικόνα
Γράφει η Μαρία Πανούτσου
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιός ξέρει τι καινούργια...
Του γλυκού παράπονου, Federico García Lorca
Να στερηθώ το θαύμα μη’ μ’ αφήσεις
στα μάτια σου να χάνομαι και να ‘χω
τη νύχτα ν’ ακουμπάει στο μαγουλό μου
το ρόδο της ανάσας σου...
Να σε κρατήσω παντοτινά, Γιώργος Θέμελης
Να σε κρατήσω παντοτινά σαν ένα κλειστό κοχύλι
Ομορφιά που ανάβεις τη φλόγα σου
Επάνω σ’ ένα πέταλο
Μέσα σ’ ένα πρόσωπο
Απλώνεις το χέρι σου
Και γράφεις τ’...
Πάντα να περιμένεις, Αντώνης Τσόκος
Το αγόρι περίμενε το κορίτσι. Το κορίτσι περίμενε την άνοιξη. Η άνοιξη πρόσμενε το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι δεν φάνηκε. Μαζί του χάθηκε το κορίτσι...















