Ετικέτα: Ologramma

Ξέρεις... Δεν είναι η ανάγκη για έρωτα που ενώνει τούς ανθρώπους που ερωτεύονται. Αλλά η πίστη πως μια αγκαλιά θα είναι εκείνο το καταφύγιο που ψάχνουν...

Θά ‘ρθει μια μέρα που δε θα ‘χουμε πια τί να πούμε Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια Η σιωπή μου θα λέει: Πόσο...

Είμαι κι εγώ μια μικρή λεπτομέρεια μέσα στην τραγική ιστορία του σύμπαντος. Τα κύτταρά μου διεχώρισα σε άπειρα πολλοστημόρια για να τ’ αγαπήσω όλα όσα κινούνται στη γη, όσα στων θαλασσών τα...

Φθινόπωρο ήσυχο, αφηρημένο – τα φύλλα θα ’λεγες πέφτουν από μιαν άλλη ζωή και μόνο τα χρυσάνθεμα επιμένουν, σαν τις πλάνες μας. Είμαι μόνος,...

Με αφορμή το έργο του Γιάννη Κουνέλλη Γράφει η Μαρία Πανούτσου     Γιατί ART(e) POVERA στην δεκαετία του ’60   Η νύχτα σου βγάζει την ανάσα, η νύχτα σου...

Εκεί που σε βρήκα κι εγώ να περιμένεις. Εσένα περίμενες, σε ξάφνιασα, το ξέρω! Κι εγώ ξαφνιάστηκα λίγο, μα σε φίλησα χωρίς δεύτερη σκέψη. Τότε κατάλαβα πως...

Τα μάτια αγαπούν ν΄αφοσιώνονται σ΄ελάχιστες πτυχές του ορατού κόσμου ενώ μέσα το εργαστήρι ερμηνεύει τις εικόνες σε αγγέλους ή σ΄αποχαιρετιστήριες κάρτες με πεύκα. Ταξιδεύουν τα μάτια βιδωμένα στο...

Μαρίας Πανούτσου SALUADE Α΄   6   Narcissus   Στις λίμνες βρήκε την εικόνα του ο άνθρωπος και σάστισε. Όταν οι άλλοι είχαν φύγει, την αναζήτησε νύχτα και μυστικά, να ξαναδεί αυτό το...

(Passing time)   Το δέρμα σου σαν αυγή Το δικό μου σαν μοσχοκάρυδο Ο ένας ζωγραφίζει την αρχή Ενός βέβαιου τέλους Ο άλλος, το τέλος Μιας σίγουρης αρχής  

Όταν τα βράδια Τρυπάς το στήθος μου μ’ ένα μαχαίρι Και ψάχνεις να βρεις Εδώ ένα περίπατο στ’ ακροθαλάσσι Εκεί ένα καφενείο που το λέγαμε η «Συνάντηση» Εκεί ένα...