Ετικέτα: Pablo Neruda

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει το βήμα του, όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν...

Όλο σου το σώμα έχει κούπα ή γλύκα προορισμένη σε μένα. Όταν σηκώνω το χέρι βρίσκω σε κάθε μέρος ένα περιστέρι που με περίμενε, σαν να σε είχαν, αγάπη...

__________________________________________________ Υπάρχουν πιο ψηλές από σένα, πιο ψηλές. Υπάρχουν πιο αγνές από σένα, πιο αγνές. Υπάρχουν πιο ωραίες από σένα, υπάρχουν ωραιότερες. Όμως εσύ είσαι η βασίλισα. Όταν περπατάς...

Κορδιλιέρες χιονισμένες, Άνδεις λευκές, τοίχοι της πατρίδας μου, πόση σιωπή, τυλίγει τη βούληση, τους αγώνες του λαού μου. Ψηλά τ’αργυρόχρωμα βουνά, χαμηλά το πράσινο αστραπόβροντο του ωκεανού. Ωστόσο ο λαός αυτός τρυπάει τις αγκαθερές ερημιές, πλέει στα κάθετα κύματα και το απόγευμα παίρνει την κιθάρα του, και τραγουδάει...

Για πριν από μένα δε νιώθω ζήλια. Έλα μ’ έναν άντρα στη πλάτη, έλα μ’ εκατό άντρες στα μαλλιά σου, έλα με χίλιους άντρες  ανάμεσα στα στήθη και στα πόδια...

Όταν δεν μπορώ να κοιτάξω το πρόσωπό σου κοιτάζω τα πόδια σου. Τα πόδια σου οστέινα τόξα, τα δυνατά μκρά σου πόδια. Ξέρω πως σε στηρίζουν, και το γλυκό...

Σκύβω στα βράδυα τραβώ τα περίλυπα δίχτυα μου στους ωκεανούς των ματιών σου. Εκεί ξαπλώνει και καίγεται στην πιο ψηλή φωτιά η μοναξιά μου που κουνάει τα...