Ετικέτα: Ποίηση

Aν με ξεχάσεις… Ένα θέλω να ξέρεις. Ξέρεις πώς είν’αυτό: κοιτάζω το κρυστάλλινο φεγγάρι, το κόκκινο κλαδί του αργού φθινοπώρου στο παράθυρό μου, αγγίζω πλάι στη φωτιά την ατάραχη στάχτη ή το ρυτιδωμένο σώμα...

Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα ξέρω Εγώ που κάποτε σ ‘άγγιξα με τα μάτια της πούλιας Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ ‘αγκάλιασα και χορέψαμε...

VII Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώ Να κοιτάζομαι...

Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή, Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα, μ᾿ ἕνα πικρὸ...

Μια νύχτα θα κάνουμε μια μεγάλη σκέψη, αλλά δεν πρέπει να την πούμε πουθενά (είναι η μόνη δικαιοσύνη), ύστερα θα βγούμε στους δρόμους, θα...

Πριν σε αγαπήσω, τίποτα δεν ήταν δικό μου: όλο βωλόδερνα στους δρόμους: τίποτα αξία κι όνομα δεν είχε: έλπιζε ο κόσμος μόνο στον αέρα. Είχα γνωρίσει σταχτερά σαλόνια, τούνελ...

Δεν θα είμαι ποτέ εραστής Σημαίνει κατανοώ το παρελθόν °Δεν θα είμαι ποτέ ποιητής Σημαίνει βαθιά αυτογνωσία Τόσο ο έρωτας Όσο και η ποίηση Απαιτούν μια τρομερή δεινότητα: °Να ελκύεις με...

Duets>   «μη μιλάτε ακούστε τον άνεμο»     γράφει η Μαρία Πανούτσου 21/02/2019     Κρυφός ο έρωτάς σου για μένα (κατ’ αρχάς). Πρώτα, ο πόθος σου για ’κείνη. Μαρία Πανούτσου Σήμερα στα Duets Μίλτος Σαχτούρης - Ποίηση Μαρία...

Τον Χάρο ας γυρέψουμε, κι αν δεν τον βρούμε Με τα ίδια μας τα χέρια τον καρπό του ας γευτούμε Γιατί άλλο καιρό τρεμάμενοι να υπομένουμε...

Όταν κάποια στιγμή άντεξαν τις αντιφάσεις της φύσης Κατάλαβαν Μια πεταλούδα έχει πολλούς τρόπους να πετάει Μια θάλασσα πολλά νερά να βυθίζεται Και άπλωσαν τα χαρτιά με τσιμπίδες Πάνω...