Ετικέτα: Ποίηση

Δεν θα είμαι ποτέ εραστής Σημαίνει κατανοώ το παρελθόν °Δεν θα είμαι ποτέ ποιητής Σημαίνει βαθιά αυτογνωσία Τόσο ο έρωτας Όσο και η ποίηση Απαιτούν μια τρομερή δεινότητα: °Να ελκύεις με...

Duets>   «μη μιλάτε ακούστε τον άνεμο»     γράφει η Μαρία Πανούτσου 21/02/2019     Κρυφός ο έρωτάς σου για μένα (κατ’ αρχάς). Πρώτα, ο πόθος σου για ’κείνη. Μαρία Πανούτσου Σήμερα στα Duets Μίλτος Σαχτούρης - Ποίηση Μαρία...

Τον Χάρο ας γυρέψουμε, κι αν δεν τον βρούμε Με τα ίδια μας τα χέρια τον καρπό του ας γευτούμε Γιατί άλλο καιρό τρεμάμενοι να υπομένουμε...

Όταν κάποια στιγμή άντεξαν τις αντιφάσεις της φύσης Κατάλαβαν Μια πεταλούδα έχει πολλούς τρόπους να πετάει Μια θάλασσα πολλά νερά να βυθίζεται Και άπλωσαν τα χαρτιά με τσιμπίδες Πάνω...

Τυχαία ώρα. Τυχαία πλατεία. Τυχαία Ελλάδα. Πάντως Κυριακή, τότε που δέεσαι το χρόνο να ειρηνέψει. Στα παγκάκια, μισοί να κάθονται, μισοί ανεβασμένοι. Αλβανοί. Τώρα...

Μείναν τα χέρια μου πάνω από σένα καθώς τα γεφυρότοξα πάνω απ’ το πόταμι που έσβησε. Μήτε ο χάρτης δείχνει το ποτάμι πια μήτε η μνήμη μου εσένα. Όμως...

Στο πάρκο με συνάντησε το συννεφάκι τού Γκολουάζ. Αιωρούνταν πάνω απ’ την υγρασία των θάμνων. Πού πας, του λέω, και συνέχισα το βροχερό περίπατο....

Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νά βρω τα παράθυρα. - Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. - Μα τα παράθυρα...

Χορέψαμε Γραμμές και όνειρα στα φώτα της νυχτερινής αγκάλης άνοιξη διάχυτη στη γαλήνη των πάρκων Ουρανός καθάριος γυμνός από ξέρες και λάσπη Ακούμε τους ήχους τα κλαδιά που ακινητύν την...

'Ολη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου κοντά στη θάλασσα, στο νησί. 'Ησουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό. 'Ισως...