Ετικέτα: Ποίηση

Γράμματα που έγραψε στο βλέμμα τους η αγάπη Όνειρα που κέντησαν στον ύπνο τους οι αράχνες Ο θάνατος σαν ύφασμα σύρθηκε ανάμεσά τους Έσβησαν έτσι τα λαμπρά...

Αναπνέω και κοιτάζω τους δρόμους Τ’ ουρανού και τ’ ανέμου Κοιτάω τα παράθυρα τα βαθουλωμένα πρόσωπα Το φως που τρυπάει τα ερημικά μου χέρια Ακούω τους χτύπους του...

Κι' αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω - αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια όμως το...

Δὲν ἦταν ἄλλη ἡ ἀγάπη μας ἔφευγε ξαναγύριζε καὶ μᾶς ἔφερνε ἕνα χαμηλωμένο βλέφαρο πολὺ μακρινὸ ἕνα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο μέσα στὸ πρωινὸ χορτάρι ἕνα παράξενο κοχύλι ποὺ δοκίμαζε νὰ...

Το μπλε που σε τυλίγει είναι η στάχτη του καμένου χρόνου. Φυσάει ένας αέρας, φέρνει φωτογραφίες και τετράδια. Από τα κάτω χρόνια. Εδώ γελάς, εδώ σωπαίνεις, εδώ σας πήρανε με φλας φοράς...

Για όλα, για όλα εγώ σ ' ευχαριστώ: για τα βάσανα και τα μυστικά της αγάπης , για το πικρό δάκρυ και το δηλητηριασμένο φιλί, για την...

— Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη – Μα πού γύριζες Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους Γύμνωσε την επιθυμία...

Aπό τον κόσμο των γρίφων φεύγω ήσυχη. Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα: δεν έλυσα κανένα. Oύτε κι αυτά που θέλαν να πεθάνουν πλάι στα παιδικά μου χρόνια: έχω...

Σκύβω στα βράδυα τραβώ τα περίλυπα δίχτυα μου στους ωκεανούς των ματιών σου. Εκεί ξαπλώνει και καίγεται στην πιο ψηλή φωτιά η μοναξιά μου που κουνάει τα...

Δε σε γνωρίζει ο ταύρος, ούτε η συκιά, ούτε τα άλογα, ούτε τα μυρμήγκια του σπιτιού σου. Δε σε γνωρίζει το παιδί ούτε το σούρουπο γιατί για...