Ετικέτα: Ποίηση

Δε μας νοιάζει τι θα αφήσει το φιλί μας μέσα στο χρόνο και στο σκοτάδι   Αγγίξαμε το μέγα άσκοπο που δε ζητά το σκοπό του.   Ο Θεός πραγματοποιεί τον εαυτό του στο...

(Μέρος τρίτο)   Θα πεθάνει. Κάποτε, στο πολύ μέλλον. Μέρα και τοποθεσία άγνωστη. Πολύ άγνωστη, όσο και η ζωή που προσπάθησε κάποτε με τόσο κόπο να ζήσει· άνθρωπος κλειστός και απροσάρμοστος, από τον χρόνο...

Αν κάποια στιγμή με κοίταγες στα μάτια ενώ σου χαμογελούσα θα έβλεπες την λάμψη των ματιών μου, περιμένοντας να αγγίξεις το χέρι μου, να με κρατήσεις...

Έμπλεος από σένα πώς κι από πού να σε φωνάξω;   Χύνεται μέσα μου η φωνή μου και δεν μ’ ακούς και δεν μ’ ακούω και σε ζητώ και...

Ο έρωτας. Το τραγούδι του. Και οι ορίζοντες του ταξιδιού του. Κι η ηχώ της νοσταλγίας του.       *Οδυσσέας Ελύτης

Θέλω η θλίψη σου βαθιά να με αγαπάει.       *Μιχάλης Γκανάς

Όσο κι αν πιστεύεις πως αυτός ήταν ο μοναδικός έρωτας της ζωής σου   η ματιά σου στρέφεται, χωρίς να το ξέρεις προς το μέλλον.     *Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ

Όταν λείπεις, δεν ξέρω που είμαι. Το σπίτι αδειάζει.    

Πάντα παίρνει μια όμορφη απάντηση όποιος κάνει μια ακόμα πιο ομορφότερη ερώτηση.     *E.E. Cummings

Τώρα δεν ονειρεύομαι τις νύχτες, κι όταν σε σκέφτομαι σου απευθύνω ένα βουβό σονέτο κι ένα κρίνο.    «Μέσα και έξω», (2014)