Ετικέτα: Ποίηση

Η ώρα του ειδώλου   Γη, μάνα, γύρισε και στη στροφή σου κάνε τη μέρα να γείρει κάνε τον ήλιο να γονατίσει και σκέπασε με θάλασσα όσα...

Όσοι χρόνια κολυμπάτε αμέριμνοι μέσα στα μάτια μου, κάποτε θα βάλω τα κλάματα και θα σας πνίξω.     *Γιάννης Βαερβέρης

Μπορώ σε σένα να επιστρέφω με τα μάτια κλειστά. Κι ας είμαι τώρα άλλη. Που τα μαλλιά μου γίναν μαύρα κι η αύρα σου έχει φύγει από...

Κι εγώ που μόνο την υγρή έκταση αγάπησα, λέω πως εσένα θα μπορούσα ν’ αγαπήσω.       *Νίκος Καββαδίας

Κι άθελά μου σου μίλησα στον ενικό μιλάω με το συ σε όσους αγαπώ ακόμα κι αν τους έχω δε μονάχα μια φορά μιλάω με το συ...

Όταν έρθουνε τα πράγματα να σε ρωτήσουν μίλα τους ντόμπρα πες τους πως δεν τάθελες έτσι -το ξέρουν μα όταν σε ρωτήσουν για σένα καλύτερα μην απαντήσεις κι εσένα σε ξέρουν...       *Γιώργος...

Τι ματαιότητητα να φαντάζομαι πως μπορώ να σ’ τα δώσω όλα, τον έρωτα και τη μαγεία, διαδρομές, μουσική, παιχνίδια. Η αλήθεια είναι πως είναι έτσι: όλα τα δικά μου...

“Η καμπύλη των ματιών σου γύρο φέρνει την καρδιά μου Γύρος χορού και γλύκας Του χρόνου φωτοστέφανος νυχτερινό λίκνο και σίγουρο Κι αν όλα τα όσα έζησα...

Έλα Θα βαδίσουμε σιγά μην ακουστούμε.     *Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Πηγαίνεις σε μέρη όπου έζησες σκοτάδι και φτιάχνεις φως. Εντοπίζεις την πραγματική σου ανάγκη και σου την προσφέρεις. Γιατί αυτή είσαι εσύ και αυτό χρειάζεσαι τώρα για...