Ετικέτα: Τάσος Λειβαδίτης

(απόσπασμα)   …Και συνήθως τα πράγματα που κράτησες στα χέρια σου χάνονταν μυστηριωδώς: σα να ‘σουν κάπου αλλού την ώρα που τα χρησιμοποιούσες Ίσως γι’ αυτό οι αποτυχίες σου...

Μη χάνεις το θάρρος σου, εμείς πάντα το ξέραμε πως δε χωράει μέσα στους τέσσερις τοίχους το μεγάλο μας όνειρο. Εμάς τα σπίτια μας είναι όλοι οι...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  Μεγάλοι Ρώσοι συγγραφείς Ντοστογέφσκι Ι Τολστόι Παστερνάκ Ι Λέρμοντοφ Συνοπτική απόδοση των αριστουργημάτων τους από τον Τάσο Λειβαδίτη   Πρόλογος: Γιάννης Μπακογιαννόπουλος Επίμετρο: Θανάσης Θ. Νιάρχος ISBN: 978-618-5339-56-2  / Σελίδες: 416 / Mέγεθος: 14x21εκ. Επανακυκλοφορεί από...

Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας. «Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες    

Ἔβρεχε ἐκεῖνο τὸ βράδυ, ἔβρεχε ἀνέβηκα τὰ σκαλιὰ κανεὶς στὴν κάμαρα Ἔβρεχε; ἔτρεμε στ᾿ ἀνοιχτὸ παράθυρο ἡ κουρτίνα Ἔβρεχε… «Φεύγω μὴ ζητήσεις νὰ μὲ βρεῖς. Ἀγαπῶ ἄλλον!», ἔγραφε Ἀγαπῶ...

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονται και να σβήνουν, και μ’ όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψα γι’ αυτό το τέλος που υπάρχει...

Το έγκλημα Μόλις είχε γεννηθεί κι οι γυναίκες, κλαίγοντας, κάτω στο πλυσταριό, τούπλεναν κιόλας το πουκάμισο για την ημέρα της δίκης   ο διακόπτης Και το προαίσθημα δεν είναι παρά...

Δὲν ξέρω πῶς, δὲν ξέρω ποῦ, δὲν ξέρω πότε, ὅμως τὰ βραδιὰ κάποιος κλαίει πίσω ἀπὸ τὴν πόρτα κι ἡ μουσικὴ εἶναι φίλη μας – καὶ...

«Ἦρθα», ἔλεγες πάντα μπαίνοντας στὸ δωμάτιο, παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲν ……σὲ περίμενε κανείς. Ὅμως ἀκριβῶς αὐτό σου ἔδινε μιὰ βαθύτερη ἀπάντηση. *Από τὴ συλλογὴ Ἀνακάλυψη, ἑνότητα, Σημειώσεις,...

"…Φτωχές γυναίκες, μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες, τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού, γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού, νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά...