Ετικέτα: Θωμάς Γκόρπας

/.../ κι εσύ κάθεσαι πλάι μου, πάντα Πνιγμένη μες στα μάτια μου, πάντα Δεμένη απ’ τη σιωπή με την καρδιά σου Λαβωμένη σαν μικρό πουλί και την Ομορφιά...

Κρατάω τα πόδια σου ψηλά Ως τις πηγές του άσπρου καπνού Που κάνουν στο πουλί μου κατοχή. Είναι σαν να πεθαίνω Γιατί εδώ που τα λέμε Ένας άνδρας νορμάλ...

Η κοπέλα απέναντι στο άλσος συνομιλεί μ’ επιθυμίες κι ατσάκιστα μυστικά. Τα χέρια της δείχνουν τους δρόμους, τα πόδια της προσανάβουν το τραγούδι της χλόης, τα μάτια της...

Δεν έχουμε καρδιά για πέταμα.     *Θωμάς Γκόρπας

Ποίηση ανάμνηση από φίλντισι περίπατος τα ξημερώματα άναμμα τσιγάρου κατά λάθος από φεγγάρι χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια παιδιού κλάμα παιδιού στη μέση πανηγυριού φιλιά ανάμεσα στις προδοσίες κλωνάρι που...

Σε χαμηλωμένο φως που δεν ξέρει την περηφάνια βασιλεύεις εσύ που την ξέρεις. Σε απαλή εγκατάλειψη τραμπαλίζεται το χαμόγελό σου, φρέσκο φύλλο που παίζει με μικρό βοριά. Κι...

Ήρθε μια κοπέλα στο γραφείο μας το πρωί χωρίς μπογιές στο πρόσωπο χωρίς κακόν άνεμο στα μάτια. Μας έφεγγε χαμόγελο αληθινής καλημέρας. Ο προϊστάμενος της έδειξε την εξουσία...

Στα χείλη των ερυθρών χαραδρών ανθούν λευκά λουλούδια Στα δροσερά υπόγεια των καλοκαιριών αιχμαλωτίζονται Καρδίες Παιδιών η απελπισία ηχεί και πέραν της Ποιήσεως ακόμη Και των ενδόξων Ρεμπέτικων...

Mάνα εκείνο που λέμε απλώς καρδιά Χρειάζεται όλου του κόσμου τον παλμό για να μπορεί να πάλλει στα μέτρα του μέλλοντος (...)     *Μάνα, Θωμάς Γκόρπας

Μου φεύγουν οι λέξεις σαν πρωινά πουλιά ξαναγυρίζουν το βράδι Κατεβαίνουν την πλαγία αρνιά το βέλασμά τους γίνεται χάδι για Την καρδιά. Πουλιόνται φτερά στην αγορά...