Αρχική Ετικέτες Το Ποίημα της Ημέρας

Ετικέτα: Το Ποίημα της Ημέρας

Αδιαφορία, Cesare Pavese

Άνθησε αυτό το μίσος σαν ένας λαμπρός έρωτας οδυνηρός, και αναστοχάζεται με λαχτάρα. Ζητά ένα πρόσωπο και μια σάρκα, σαν να ήταν ένας έρωτας. Είναι νεκρές η...

Αναπάντεχη ήττα, Φ. Παπασταματίου-Καββαδά

Δεν μπορούσα μπροστά σου να κλάψω, να νιώσεις πως δεν έχεις ώμο ν’ακουμπήσεις. Δεν έχεις άνθρωπο να σου απαντήσει το αναπάντητο γιατί.   Τη νύχτα, στο σκοτάδι δάκρυα λυτρωτικά έβρεξαν το...

Η τρυφερότητα των άκρων, Γιώργος Ν. Ευσταθίου

Έσκυψε και ξαφνικά του φίλησε τα πόδια σημάδι ολοφάνερο της άγριας τρυφερότητας έμοιαζε κύμα ορμητικό που σκάει στην άμμο η μέσα θάλασσα βρήκε διέξοδο∙ τον τρόπο.   Τα πήρε...

Η συζήτηση στο κρεβάτι, Philip Arthur Larkin

Η συζήτηση στο κρεβάτι θα 'πρεπε να 'ταν απλούστερη Μα να ξαπλώνεις μαζί έχει ρίζες βαθιές: Έμβλημα ειλικρίνειας μεταξύ δυο ανθρώπων. Ωστόσο όλο και περισσότερος χρόνος φεύγει...

Ερωμένη, Γιάννης Βούλτος

Κάθε βράδυ Στο κρεβάτι του Άλλαζε ερωμένη Κάθε πρωί Όταν ξύπναγε Έβλεπε δίπλα του Την ίδια γυναίκα Κι όταν σηκωνόταν Και κοιταζόταν Στον καθρέφτη Δεν έβλεπε κανέναν.   *Ερωμένη, Γιάννης Βούλτος

Κοσμικόν Πάθος, Χάρης Μεγαλυνός

Θα ήθελα ν’ αλλάξω το σώμα μου με το δικό σου, όχι για τίποτα άλλο παρά για να καταλάβω τι είναι αυτό που τέμνει κι ενώνει τις...

Όταν σε φιλάω, Erich Fried

Όταν σε φιλάω, δεν είναι μόνον το στόμα ή ο αφαλός ή οι μηροί σου που φιλάω.   Φιλάω ταυτόχρονα και τις ερωτήσεις και τις απαιτήσεις και τις...

Λέει η Πηνελόπη, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

Δεν ύφαινα, δεν έπλεκα ένα γραφτό άρχιζα, κι έσβηνα κάτω απ΄το βάρος της λέξης γιατί εμποδίζεται η τέλεια έκφραση όταν πιέζετ΄από πόνο το μέσα. Κι ενώ η απουσία...

Ξέρω τα μάτια σου, Χρίστος Ρουμελιώτης

Ξέρω τα μάτια σου, ξέρω τα χείλη σου, ξέρω τα μαλλιά σου, ξέρω το σημαδάκι που άφησε φεύγοντας ο κεραυνός- θέλω να πω, ίπταμαι πάλι επί πτερύγων ανέμων, βαδίζω πάλι...

Το Ποίημα της Πλητώς, Αλέξανδρος Ίσαρης

Σιωπή είναι ένας πόνος που αρχίζει Από το στήθος σαν μοναξιά.   Το μεσημέρι κιτρινίζει Ρημάζει το δέρμα μου Μπαίνει μες στο μυαλό. Σκόνη σηκώνεται, τα τζάμια στάζουν Η προσπάθεια αιμορραγεί.   Στηρίξου...

Top

|Νικηφόρος Βρεττάκος

Ας ζητήσουμε λίγα από το νέο χρόνο. Την καλή αντάμωση μόνο. (Από την χειρόγραφη κάρτα του Νικηφόρου Βρεττάκου για την Πρωτοχρονιά του 1974).
Giuseppe Ungaretti

Giuseppe Ungaretti