Κείμενα Ανησυχίας
Λεωνίδας Καζάσης
Ποίηση Α΄
Ελεύθερη επιλογή από τις ποιητικές του συλλογές
Φυγή ανέτειλε
(Στιχο-ποίηση του τραγουδιού “Не плачь” 1991”)
Μην κλαις, για όσα θα’ θελες να θες μα δεν τα θες,
για όσα σου ‘μαθαν παιδί και δάκρυσες,
οι αναμνήσεις συμφορές που μάτωσες!
Παιδί παρέμεινες εσύ στο ξέφωτο, στο όνειρο να περπατάς,
στη θάλασσα, στον ουρανό ψηλά κοιτάς.
Μην κλαις, αυτογεμής θα προχωράς παντοτινά,
μες την ζωή που θα φωτίζει δυνατά,
κολύμπα, άναψε φωτιά στην αμμουδιά,
η αγάπη έφυγε και πάντα θα ν’ εκεί,
φύγε κι εσύ από εδώ, και μην κοιτάξεις πίσω σου
αγάπα εκεί.
Μην κλαις, καμπάνα ήλιου δυνατή σήμανε, βγες!
Ευήθεια – σθένος – αντοχή τα ‘χες και χθες,
ευήθης ερωτεύεσαι, δημιουργείς!
Καμπάνες ήλιου σε καλούν, φύγε, μπορείς!
Αγκάλη, ελπίδα αφελή – ήλιου αέναη ωδή
αγάπα εκεί.
Μην κλαις για όσα θα ‘θελες να θες μα δεν τα θες,
αυτογεμής θα προχωράς παντοτινά,
κολύμπα, άναψε φωτιά στην αμμουδιά,
η αγάπη έφυγε και πάντα θα ν’ εκεί,
αγκάλη – ελπίδα αφελής – ήλιου αέναη ωδή
αγάπα εκεί.
——–
Στης νύχτας τις ακαταλάγιαστες σιγές,
που τ΄άστρα ειρωνεύονται την απειλή του μαύρου,
πέννες χαράζουν επιθυμίες αθώπευτες,
ουλές ανεξίτηλες του λάβρου.
Τα χέρια αρωγοί πάλι,
την πέννα σφιχτά σέρνοντας,
την νόηση αυνανίζουν.
Σύννεφο, όμβρος
αιδοιολείκτες αίσθησης
το πνεύμα νοτίζουν,
αφές, φθόγγοι υποτονικοί
κλίνες δονούν,
η γυμνότης προσφέρεται!
Γυναίκα εξέρχεται από την κάμαρα
στις μύτες των ποδιών,
την νομιμότητα μην αφυπνήσει.
—–
Τα αστέρια εσίγησαν
όταν οι άπληστοι καταχράστηκαν το φώς τους.
Ο ήλιος έγινε φονιάς
όταν φιλόπονοι με μηχανές τον απείλησαν.
Πολυπράγμονες εργατικοί
τα κελάρια κλέβοντας αδειάζουν,
με αναθυμιάσεις τον ουρανό μπουκώνουν˙
ανατρέφουν παιδόφιλους, κτηνοβάτες, βιαστές,
αναφρόδιτες γυναίκες αργυρώνητες.
Και οι νουνεχείς τον ερωτισμό διώκουν,
την τεμπελιά, την ολιγάρκεια.
Υλικό για τον ποιητή.
https://leonidaskazasis.blogspot.com/
https://ologramma.art/kazasis-leonidas-enas-ellinas-poiitis-toy-20oy-kai-toy-21oy-aiona/
https://ologramma.art/o-poiitikos-kosmos-toy-kazasi-leonida-v-meros/
Επιλογή Μαρία Κασσιανή -Πανούτσου
Η Μαρία Πανούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα και υπηρετεί το θέατρο και την ποίηση από το 1979. Σπούδασε μουσική, χορό, θέατρο, ζωγραφική και φωτογραφία στην Ελλάδα, Αγγλία, Πολωνία. Έχει ταξιδεύσει για σπουδές και για συμμετοχή σε Διεθνή Φεστιβάλ θεάτρου, με το Θέατρο Τομή, στην Αγγλία, Σκωτία, Ρουμανία, Γεωργία, Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία, Ιταλία, Κύπρο. Έζησε στην παιδική της ηλικία στο Ιράκ, στην Κύπρο και στο Λίβανο. Ξεκίνησε πολύ μικρή το χορό και το θέατρο και με την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά βραβεύτηκε με πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Ιθάκης. Σκηνοθεσίας, καλύτερης παράστασης, καλύτερης παρουσίασης νεοελληνικού έργου, βραβείο γυναικείου ρόλου και έπαινος ανδρικού.
Τώρα ζει, εργάζεται και μοιράζεται την ζωή της μεταξύ Αθήνας, Κέας και Λονδίνου. Είναι απόφοιτος του Έκτου Γυμνασίου Θηλαίων. Διπλωματούχος της Σχολής Κλασσικού χορού Ε. Ζουρούδη. Διπλωματούχος της Επαγγελματικής σχολής Θεάτρου Αθηνών Έχει σπουδάσει στο GROTOWSKI LABORATORIUM στο Βρότσλαβ της Πολωνίας. Τελειόφοιτος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.
Σπούδασε στο Open University of London Humanities – Ανθρωπιστικές σπουδές, και συμπλήρωσε την μελέτη της για την Αρχαία Ελληνική Τραγωδία με την παρακολούθηση: Αθηναϊκή Δημοκρατία, 5ος αιώνας, στο Open University of London.
Παράλληλα με το θέατρο και την τέχνη η Μαρία Πανούτσου έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές, «ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ», «SALUADER» και «ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ ή ΟΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟ CITY» που έχουν εξαντληθεί και ετοιμάζει την έκδοση της νέας ποιητικής συλλογής με τίτλο «Η ΠΟΛΗ».
Μελέτησε Ζωγραφική και Αγιογραφία με τον ζωγράφο Δ. Πάλμα, και Κεραμική με τον γλύπτη Ν. Σκλαβενίτη. Ζωγραφίζει από το 1982 και χρησιμοποιεί ποικίλα υλικά για τον σκοπό αυτόν. Δουλεύει τον πηλό κατασκευάζοντας έργα αποκλειστικά με το χέρι και όχι με τον τροχό. Με την Φωτογραφία και τις αρχές της κινηματογραφικής τέχνης, ασχολήθηκε την περίοδο 1980-90 όπου έγινε δεκτή και στο International Film school of London.
Επίσης στο θέατρο παρουσιάζει θεατρικές παραγωγές όταν έχει να πει κάτι που την απασχολεί πολύ. Μελετά το ανέβασμα έργου του Σταμάτη Πολενάκη και του κύπριου ποιητή, Ανδρέα Τιμοθέου… Τελευταία θεατρική δουλειά της, 2015 με την παράσταση «Άσπρο Φως Ιστορίες έρωτα και αναρχίας» στο θέατρο Ειλισσός.
