Εσύ. Μόνο. Κι όσο μόνο εσύ, πάντα εσύ.
Πάντα μόνο εσύ. Έτσι μόνο, πάντα εσύ.
Για όσο πάντα, μόνο εσύ. Εσένα πάντα, μόνο.
Για μόνο εσένα, εσύ. Για πάντα.
Μόνο. Κανέναν άλλο εκτός εσένα. Εσύ.
Για μένα. Πάντα, μόνο εσένα.
Εγώ, μόνο για σένα πάντα. Τίποτα παρά μόνο εσύ.
Εσένα. Εγώ. Για μένα. Κάθε εγώ, εσύ.
Εσένα. Για όσα εμένα, μόνο εσύ.
Για όλα εσένα, εγώ. Μόνο. Πάντα.
Για κάθε μόνο εσύ, πάντα. Για τα πάντα, τα μόνο, τα εγώ, εσύ.
Πριν, τώρα, μετά. Εσύ. Εγώ. Μόνο.
*Μαρία Χρονιάρη
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
