Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3418 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
Pablo_Neruda

Αν με ξεχάσεις, Pablo Neruda

Aν με ξεχάσεις… Ένα θέλω να ξέρεις. Ξέρεις πώς είν’αυτό: κοιτάζω το κρυστάλλινο φεγγάρι, το κόκκινο κλαδί του αργού φθινοπώρου στο παράθυρό μου, αγγίζω πλάι στη φωτιά την ατάραχη στάχτη ή το ρυτιδωμένο σώμα...
georgia_trouli

Μετρώντας ανάποδα, Γεωργία Τρούλη

Να σκοντάφτεις πάνω σε δυο-τρεις σελίδες συνοδευτικές Να οπισθοχωρείς αβέβαια Και τα αγκαθωτά φιλιά να έχουν σφηνώσει πάνω στα χέρια σου Και μ’ αυτά σφιχτοδεμένο πλεκτό να...
kariotakis_kwnstantinos

Πρέβεζα, Κώστας Καρυωτάκης

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια, θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια. Θάνατος οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά,...
nazim-xikmet

27 Οχτώβρη 1945, Ναζίμ Χικμέτ

Μισό μήλο εμείς,                                            ...
tsokos_antonis

Ποδηλατώντας, Αντώνης Τσόκος

Ανατυπώνω μέρες ξεγνοιασιάς. Με μαεστρία εφηβική σκιτσαρισμένες. Ποδηλατώ ανυπότακτα σε τοπίο που κατακερματίζει τη σκιά μου. Μοιράζω τον ιδρώτα μου σε τσιμεντένιους δρόμους και ασφάλτινες μοναχικές λεωφόρους. Ρουφώ τα...
Pablo_Neruda

Απέραντη, Pablo Neruda

Βλέπεις αυτά τα χέρια; Έχουν μετρήσει τη γη, έχουν ξεχωρίσει τα ορυκτά από τα δημητριακά, έχουν κάνει ειρήνη και πόλεμο, έχουν καταρρίψει τις αποστάσεις όλων των θαλασσών και ποταμών, κι...
nazim-xikmet

Μονάκριβή μου, Ναζίμ Χικμέτ

Μα να ‘σαι σίγουρη , πολυαγαπημένη μου, Αν το μαύρο και μαλλιαρό χέρις ενός φουκαρά ατσίγγανου Περάσει στο λαιμό μου τη θηλειά Άδικα θα κοιτάνε μες τα...
song_of_the_day_4

It’ s Impossible / Perry Como

https://www.youtube.com/watch?v=BKQ9--_ZgB4 *

Είπα ν’ αφήσω, Γιώργος Θέμελης

Είπα ν’ αφήσω αυτό το πεθαμένο σπίτι να πάω να κατοικήσω επάνω στη θάλασσα Σκιές το κατοικούν ξεχασμένες φωνές εξαρθρωμένες κούκλες ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες Το παράθυρο γέρνει γυμνό...
nikiforos_vrettako

Αὐτοβιογραφία, Νικηφόρος Βρεττάκος

Μεταφέρω ἀπὸ τόπο σὲ τόπο τὴ λύπη μου, αὐτὸ τὸ καλύβι μὲ τὰ ἐλάχιστα πράγματα: τὰ χαρτιά, τὶς μνῆμες, τὶς πέννες μου. Τὸ πιὸ μεγάλο μου ἀπ᾿ ὅλα τὰ...