Άλλοι μπερδεύουν

Τις σφήκες με τις σφίγγες
Και τη σιγή με τη σιωπή
Και κάποιοι με μεγάλο κουτάλι ανακατεύουν
Την αναταραχή στο πανδαιμόνιο
Ταυτίζοντας το απόλυτο χάος
Με το δικαίωμα να είσαι ελεύθερος•
Αλλά για μας τους ελάχιστους
Αίνιγμα άλυτο παραμένει
Η άγνωστη κόρη που περπατά
Στο απέναντι πεζοδρόμιο
Αν είναι τόσο εύγλωττα τα χείλη της
Όσο μοιάζουν να είναι
Οι ρόγες των μαστών της
Όταν κάνει έρωτα και
Όταν κάνει αγάπη
Στο διαμέρισμα τού έβδομου ορόφου
Πριν τον παράδεισο
Και αν τρέχοντας
Θα την προφτάσουμε λαχανιασμένοι
Λίγο πριν χαθεί στην πρώτη στροφή
Στα μισά τού ύπνου
Σ’ αυτό το όνειρο
Που διαβάζετε τώρα περασμένη ώρα σε στίχους.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο«Το Φινιστρίνι» του Βασίλη Ρίσβα με τον Αντίνοο Αλμπάνη στο Από Μηχανής Θέατρο
Επόμενο άρθρο«Egalité»: Ομαδική Εικαστική Έκθεση που συνεχίζει τον Κύκλο Εκθέσεων Τέχνης για τη Γαλλία || Εγκαίνια 29 Ιανουαρίου
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.