Το να σε σκέφτομαι απόψε

δεν σήμαινε να σε σκέφτομαι με τη σκέψη μου,

εγώ μόνο, μέσα μου. Σε σκεφτόμουν

διεξοδικά μ’ εμένα, τον πλατύ κόσμο.

Το μεγάλο ονειροπόλημα του κάμπου, τ’ αστέρια,

η θάλασσα σιωπηλή, τα χορτάρια αόρατα,

παρόντα μόνο με τα ξηρά τους αρώματα,

σε όλα αυτά,

απ’ τον Αλδεβαράν ως τον γρύλλο σε σκεφτόμουν.

Πόσο ήρεμα

επικρατούσε η ομόνοια

ανάμεσα στις πέτρες, τα περίλαμπρα άστρα,

το μουγγό νερό, την τρεμουλιαστή συστάδα των δέντρων,

σ’ όλα τ’ άψυχα,

κι η δικιά μου ψυχή

τ’ αφιέρωνε όλα σ’ εσένα! ‘Ολα να προστρέχουν

πειθήνια στο κάλεσμά μου, στην υπηρεσία σου,

ανυψωμένα σε πρόθεση και δύναμη αγάπης.

Έσμιγαν τα φώτα κι οι σκιές

στο φως της αγάπης μου, έσμιγε

η μεγάλη σιωπή πάνω στην επίπεδη γη,

φωνές απαλές απ’ τα σύννεφα, από τον ουρανό,

στο τραγούδι προς εσένα που τραγουδούσε μέσα μου.

Μια συμφωνία κόσμου και ύπαρξης,

βιασύνης και χρόνου, μια εκεχειρία απίθανη

απλωνόταν μέσα μου, όπως μπαίνει η ευτυχία

όταν έρχεται αβίαστα, φιλί με φιλί.

Και σχεδόν

σταμάτησα να σ’ αγαπώ για να σ’ αγαπήσω

μ’ άπειρη εμπιστοσύνη, περισσότερο απ’ αυτήν που έχω σ’ εμένα,

σ’ αυτήν την πράξη αγάπης προς τη μεγάλη νύχτα

που πλανιέται στον χρόνο κι επιφορτισμένη ήδη

με ιερή αποστολή, ιεραπόστολος αποδείχτηκε

μιας αγάπης που έγινε αστέρια, γαλήνη, κόσμος,

που σώθηκε πια απ’ τον φόβο

εκείνου του πτώματος που απομένει σαν ξεχαστεί.


 

(Αιτία αγάπης, 1936)

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροH δύναμη των ιδεών, Irvin D. Yalom  
Επόμενο άρθρο“2η χρονιά CONFESS – ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ”
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.