Η νύχτα, αρμενίζει

Όπως χθες,

Όπως πάντα,

Στα ήρεμα νερά,

Στα σιωπηλά,

Στα διάφανα,

Και η εξοχή, οι πόλεις,

Τα δέντρα,

Η ύλη

Που συστρέφεται με τον αέρα,

Όπως χθες,

Όπως πάντα,

Επ’ άπειρω,

Με κατεύθυνση τον Ήλιο,

Με κατεύθυνση την ημέρα.

κάτι καινούριο ν’ ανατείλει,

Δίχως σταματημό,

Δίχως ανακωχή,

Με μια πορεία

Αστρική

Και σκοτεινή

Η νύχτα, αρμενίζει

Όπως χθες,

Όπως πάντα.

(μετάφραση: Στάθης Ιντζές)

***

La noche, navegando

La noche, navegando

Como ayer,

Como siempre,

Por aguas de silencio,

De calma,

De misterio,

Y el campo, las ciudades,

Los árboles,

Lo inmóvil,

Rodando por el aire,

Como ayer,

Como siempre,

A miles de kilómetros,

Hacia el sol,

Hacia el día,

Para seguir de nuevo,

Sin descanso,

Sin tregua,

El mismo derrotero

De oscuridad,

De estrellas.

¡Qué motivo de asombro!

¡Cuánta monotonía!

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο«Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΑΥΛΟΣ» |Χριστούγεννα στο Μέγαρο με Μπεζάρ και Μότσαρτ
Επόμενο άρθροΔΙΑΘΕΣΕΙΣ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.