Η Αγάπη που είναι εκεί για όλους…

 

Μέσα στην καρδιά μου

παλεύουν για σένα:

ο έρωτας με την αγάπη·

η επιθυμία με τη στοργή·

η ζήλια με την καλοσύνη·

η τρυφερότητα με τη βία·

η λαγνεία με την αγνότητα·

η φροντίδα με την αδιαφορία·

το σοβαρό με το γελοίο·

η χαρά με τη θλίψη·

η συμπόνια με το θυμό·

η ανησυχία με τη γαλήνη·

ο φόβος με τον εαυτό του·

το χθες με το σήμερα·

το αύριο με το τώρα.

Μόνο μου όπλο

-παρ’ όλ’ αυτά-

η Αθωότητά μου.

Μέσα στην καρδιά μου,

παλεύω για σένα

μ’ αιώνες ανθρώπινης θλίψης,

μ’ αιώνες απέραντου ανθρώπινου πόνου,

μ’ αιώνες εξάρτησης,

μ’ αιώνες μοναξιάς,

μ’ αιώνες απελπισίας,

μ’ αιώνες ανάγκης γι’ αγάπη,

μ’ αιώνες κυνηγητού της ευχαρίστησης,

μ’ αιώνες φόβου για το θάνατο.

 

Μέσα στην καρδιά μου

βουλιάζεις αργά σαν δηλητήριο

και περνάς στις φλέβες μου,

πλημμυρίζοντας τα πάντα μέσα μου,

τελευταία δοκιμασία

πριν το πέρασμα από την πόρτα

που πίσω της περιμένει υπομονετικά

η Ελευθερία που δεν έχει όνομα,

η Αγάπη που είναι εκεί για όλους.


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο“Εlsewhere”: Έκθεση Φωτογραφίας του Ηλία Κωνσταντακόπουλου
Επόμενο άρθρο|Οsho
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.