τώρα είναι

δεν το θέλω να περιμένω

τον έρωτα ή το σώμα σου

ή αυτό το ρίγος απʼ τα δάχτυλά σου

όλα πιο τώρα από ποτέ

αν θες να τρέξεις έλα

να τρέξουμε τώρα

να πιάσουμε χίλιους υάκινθους αυτή τη βροχερή ημέρα

μέσα στʼ όνειρο που θα ζωγραφίσουμε

στο μαγικό μας πίνακα των παιδικών εικόνων

και το άδικο

κι αυτό τώρα είναι

περίμενες να ξημερώσει για να χαϊδέψεις τα παιδιά

να παίξεις με τα αδέσποτα σκυλιά και με τον ήλιο

όμως εδώ τώρα είναι

μέρα και νύχτα

κι όποιος πεινάει

όποιος κοιμάται στο δρόμο

όποιος πεθαίνει και προσπέρασες

όλα είναι τώρα

τι περιμένουμε

ο κόσμος καταποντίζεται τώρα

η φωνή καιρό ακονισμένη

να φωνάξουμε τώρα

και να δώσουμε τώρα

να αγγίξουμε τώρα

να διεκδικήσουμε όλα για το τώρα μας

και τα ταξίδια εκείνα που αναβλήθηκαν για αύριο

κι όλα εκείνα τα λόγια που κρύψαμε στο στόμα

 

να πετάξουμε τώρα

πιασμένοι απʼ την ουρά ενός μπαλονιού

ψηλά ως τα σύννεφα

γιατί κι οι άνθρωποι τώρα είναι

κι όλες οι σκέψεις αύριο θα ʽναι κουρασμένες

και το δίκιο μας

μέσα σʼ όλα το δίκιο μας

που όλο περιμένει το αύριό του

να χαράξει είπες

να μην ξυπνήσουμε τους γείτονες

μη γελάς τόσο δυνατά

ξάπλωσε σώπα

όμως τώρα είναι

κι η επιθυμία το πιο γερό ξυπνητήρι στον κόσμο

κι η αλήθεια μου – γεννημένη χρόνια

αύριο ίσως να ʼναι μια άλλη

πριν ακόμα να προλάβει να ειπωθεί

δεν περιμένω

την αυγή ή τον πόλεμο

ή αυτό το αιώνια αυριανό καλοκαίρι

αν θες να ζήσεις έλα

να ζήσουμε τώρα

και να μεθύσουμε

με όλα εκείνα τα χαμόγελα που βρίσκουμε στο δρόμο

κι όλα πιο δρόμος από ποτέ

μην πεις αύριο

τώρα είναι


 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΗ Ελένη Τσαλιγοπούλου στο κηποθέατρο “Νίκος Καζαντζάκης” στο Ηράκλειο Κρήτης
Επόμενο άρθροSynama Festival: Ένα φεστιβάλ που συμπεριλαμβάνει στον πολιτισμό άτομα με αναπηρία!
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.