Οι μητέρες οι πέτρινες, φτιάχνουν κουκούλια και τυλίγουν τα παιδιά τους. Μέσα σε πένθιμη ατμόσφαιρα τα κοιμίζουν με νανουρίσματα της Μήδειας. Τα κουκούλια έχουν φόβους – τέρατα, ξεδιπλώνουν ιστορίες για να μην μπορούν τα παιδιά να κοιμηθούν. Ο ύπνος να γίνεται ωδή στην αυπνία. Αργότερα η Μήδεια θα συγχωρεθεί, αλλά τα κουκούλια θα είναι μέγγενη στα μάτια του κόσμου. Όλα αυτά τα κουκούλια έκαναν τον Χαλεπά να πελεκάει μάρμαρα μέρα και νύχτα..

Τον Μποντλαίρ να χάνεται σε βιβλία γράφοντας για μια κρεολή. Και τους ευαίσθητους να γίνονται δέκτες και να λύνουν αινίγματα που μπλέκονται με τον χωροχρόνο ξέροντας πως τα μεταφυσικά είναι απολύτως φυσικά.

Στον κόσμο των ανθρώπων δεν ξέρεις ποιον να πρωτοσυγχωρέσεις. Τον εαυτό σου που αφέθηκες ή αυτούς που διατηρούν το δικαίωμα να χαλούν τα όνειρα σου;


Γράφει η Πόπη Συνοδινού.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροTo Tραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθροΔιάστημα |Νικηφόρος Βρεττάκος
Πόπη Συνοδινού
Μένει στην Αθήνα με την οικογένειά της. Σπούδασε βοηθός μικροβιολόγου κι εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος ενώ έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής (κύκλος μυθιστορήματος) στο «ΕΚΕΒΙ» καθώς και ένα κύκλο μαθημάτων στη «ΔΟΜΗ» με θέμα το σενάριο ταινιών. Στο ιστολόγιο popsyn.blogspot.com που διατηρεί με τίτλο «Aμόρ Γυνή» έχει δημοσιεύσει δύο e-book της με τίτλο «Γράψε για την Ελένη» και «Το μπαστούνι από την Αίγυπτο». Κείμενα της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορους ιστότοπους και ηλεκτρονικά περιοδικά όπως το «Ποιείν» και τα «24 γράμμματα». Είναι μια αυτόματη γραφή χωρίς επεξεργασία και αντλείται από την εμπειρία της ζώσας ζωής τόσον από το προσωπικό επίπεδο αλλά κι από τις ιστορίες-αφηγήσεις των άλλων.