Αρχική Ετικέτες Αντώνης Τσόκος

Ετικέτα: Αντώνης Τσόκος

Αριθμός ένα, Αντώνης Τσόκος

Μου λείπει ένα σύμφωνο για να γράψω σωστά το όνομα σου. Μια πρόθεση για να καταλήξει το φιλί στα χείλη σου. Κι ένα φωνήεν για ν’ ανοίξω το κουμπί...

Πάντα να περιμένεις, Αντώνης Τσόκος

Το αγόρι περίμενε το κορίτσι. Το κορίτσι περίμενε την άνοιξη. Η άνοιξη πρόσμενε το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι δεν φάνηκε. Μαζί του χάθηκε το κορίτσι...

«Απ’την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα» του Αντώνη Τσόκου

«Δε μου λείπεις πια. Θέλεις δε θέλεις τώρα θα σου λείπω εγώ.» Σε πόσα κεφάλαια χωρίζεται η Ποίηση; Πόσα σπαράγματα χωράνε στην καρδιά ενός  Ποιητή; Τα μάτια που...

Δευτέρα προς Κυριακή, Αντώνης Τσόκος

Γράφω απόψε ανεπίσημα, Μαρία. Κρυφά από τα δάχτυλά μου. Αν το μάθουν, θα κλειστούν στις τσέπες μου παντοτινά. Είναι περίεργη αυτή η Κυριακή. Η Έλσα...

«Ένα ποτήρι ακόμη, Τσάρλς» |Αντώνης Τσόκος

«Η υφή των μεθυσμένων. Ανάθεμά την.» Η σάρκα εκείνων που πληγιάζουν τα γόνατά τους δίπλα στη θάλασσα. Εκείνοι που μυρίζουν την Άνοιξη στους φωταγωγούς. Εκείνοι που ζουν...

Ποδηλατώντας, Αντώνης Τσόκος

Ανατυπώνω μέρες ξεγνοιασιάς. Με μαεστρία εφηβική σκιτσαρισμένες. Ποδηλατώ ανυπότακτα σε τοπίο που κατακερματίζει τη σκιά μου. Μοιράζω τον ιδρώτα μου σε τσιμεντένιους δρόμους και ασφάλτινες μοναχικές λεωφόρους. Ρουφώ τα...

Κονιάκ |Αντώνης Τσόκος

Η υφή των μεθυσμένων. Ανάθεμά την. Πέρασαν δύο χρόνια κι ακόμα τρικλίζουν τα δάχτυλά μου από το άγγιγμα. Θυμάμαι σαν τώρα εκείνη τη Δανάη. Ξύπνησε σε λευκό ανοιξιάτικο φουστάνι. Παράταιρη ως...

Top

Μεγάλο Γράμμα, Τίτος Πατρίκιος

(αποσπάσματα) Πρέπει να σου μιλήσω… Δίχως σκιάδι στα μάτια, δίχως μάτια που ν’ απαντούν στον πρωινό σου χαιρετισμό, μέναμε όρθιοι όταν ο ήλιος πυρπολούσε βράχια, βλέφαρα, καρδιές, όταν μες στη...