Ετικέτα: Αργύρης Χιόνης

Δεν κοιταχτήκαμε τα μάτια μας στο ίδιο όνειρο ήταν ανοιχτά συναντηθήκαμε.   *Φιλί, Αργύρης Χιόνης (Απόπειρες φωτός, 1966)

 Εν αρχή ην το σκότος. Ύστερα ήρθες εσύ.     *Αργύρης Χιόνης

VI   Δεν είμαι τίποτα Είμαι αέρας στο στόμα σου Είμαι μόνο Η πιθανότητα μιας λέξης Με προφέρεις και υπάρχω.       *Αργύρης Χιόνης

Αυτός ο έρωτας στο ποίημα δεν χωράει, το περιέχει.       *Αργύρης Χιόνης

(απόσπασμα)   Η Σιωπή ποτέ δεν τελειώνει, ο ήχος ατέλειωτα. Η Σιωπή είναι δρόμος, ο μόνος δρόμος. Ο ήχος, διαβάτης που περνάει από κει, ηχούν για...

XV   Ανάμεσα στα δάχτυλά μου, και στη σάρκα σου όσο σφιχτά κι αν σε κρατώ, τρυπώνει ο χρόνος.    

ΜΟΝΟ Η ΣΙΩΠΗ, η απόλυτη σιωπή προσφέρεται για τη χαμηλόφωνη συνομιλία των πραγμάτων που, κάτω από άλλες, ηχηρές συνθήκες, ούτ’ ένα νεύμα δεν μπορούν...

Η ποίηση πρέπει να ‘ναι Ένα ζαχαρωμένο βότσαλο Πάνω που θα ‘χεις γλυκαθεί Να σπας τα δόντια σου      

Μην κλαις Δεν είναι τίποτα Δεν είναι τίποτα Η ζωή είναι Θα περάσει   *Η Φωνή της Σιωπής, εκδόσεις Νεφέλη.

Είμαι χρόνος κι είμαι μες στο χρόνο Είμαι ένα ρολόι κουρδισμένο ισόβια Κι έχω ένα ρολόι να μετρώ το χρόνο Να ρυθμίζω έτσι τη ζωή μου Είμαι ψάρι...