Αρχική Ετικέτες Αργύρης Χιόνης

Ετικέτα: Αργύρης Χιόνης

Εκδοχές του τέλους, Αργύρης Χιόνης

ΧΙΙ Να πίνεις τσάι και, στο μεταξύ, να σβήνει η ζωή σου, όπως συμβαίνει με τους ήρωες του Τσέχοφ, να σβήνει η ζωή σου, ενώ εσύ με...

H Aπουσία, Αργύρης Χιόνης

Τη λέξη Απουσία την άκουσα, για πρώτη φορά, στο σχολείο. Ο δάσκαλος έπαιρνε απουσίες, ο απουσιολόγος έπαιρνε απουσίες… Γιατί τις παίρνανε, που τις πηγαίνανε...

Η ακίνητη παρέλαση, Αργύρης Χιόνης

Οι άνθρωποι κρατούσανε νεκρά πουλιά στα χέρια, πουλιά που ήτανε κάποτε χαρμόσυνες αργίες, Κυριακές και εκδρομές στη θάλασσα.     Η φωνή της σιωπής, Εκδόσεις Νεφέλη (2006).

|Αργύρης Χιόνης

Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους...

Φιλί, Αργύρης Χιόνης

Δεν κοιταχτήκαμε τα μάτια μας στο ίδιο όνειρο ήταν ανοιχτά συναντηθήκαμε.   (Απόπειρες φωτός, 1966)

Επίγραμμα I, Αργύρης Χιόνης

Ήμουν ακόμα στην αρχή του δρόμου, όταν μου περιγράψανε το τέλος του. Προσπάθησα να το ξεχάσω για να συνεχίσω να βαδίζω, όμως δεν μπόρεσα. Έτσι, έμεινα ακίνητος ή, μάλλον, έφτασα...

Κάποια ερωτεύτηκε τον κηπουρό των άστρων, Αργύρης Χιόνης

ΚΑΠΟΙΑ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΟΝ ΚΗΠΟΥΡΟ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ και δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αυτόν. Μαζί του όμως να σμίξει δεν είναι δυνατόν, τεράστια η...

Άτιτλο, Αργύρης Χιόνης

Η ποίηση πρέπει να ‘ναι Ένα ζαχαρωμένο βότσαλο Πάνω που θα ‘χεις γλυκαθεί Να σπας τα δόντια σου      

Κέρδος, Αργύρης Χιόνης

Όταν σου ζήτησα νερό δεν δίψαγα· η πεθυμιά μου ήταν της προσφοράς την προθυμία ν’ απολαύσω.    

|Αργύρης Χιόνης

   Εν αρχή ην το σκότος. Ύστερα ήρθες εσύ.    

Top

Ένιωθα τον χρόνο να φεύγει, Αλέξης Τραϊανός

Ένιωθα το χρόνο να φεύγει Πάνω απ' τα πράγματα Ξαφνικά έτσι Όπως στεγνώνει κάτι το υγρό Ξαφνικά έτσι ο χρόνος έφευγε Τα πράγματα μέναν γυμνά πανάρχαια Στεγνά όρθια και αμίλητα   (Τα...