Ετικέτα: Φωνές
Εμείς κι η θάλασσα, Βαρβάρα Τζάμα
Γιατί άραγε αγαπήσαμε τα καλοκαίρια; Ίσως για τη γεωμετρική ελευθερία των αισθήσεων, των παραισθήσεων και των διαισθήσεων. Τα καλοκαίρια υπάρχουν εκεί όπου τα ορίζει...
Απέναντί σου
Δεν στάθηκα ποτέ απέναντί σου.
Έκανα βουτιά μέσα σου.
Ήξερα εκ των προτέρων την γλώσσα σου...
***
https://www.youtube.com/watch?v=1ej1SI4BRv8&fbclid=IwAR1NfslGfvxu0yt7BtsP6QNqqwbKxOQzBIewvazafmS5zeGyViI2pLikZKI
Το μπάνιο των 5 το πρωί.
Κάπου στα πέρατα του κόσμου, ξεχασμένη από την αγάπη του κόσμου, κοιτάς το παραθύρι σου να δεις ξάστερο ουρανό.
Συνοφρυωμένα βλέμματα, απελπισμένα αγγίγματα και υγρασιωμένα...
με ύφος σοφιστίκ
με ύφος σοφιστίκ, μπλαζέ και προσεγμένο
πάντοτε φαίνεσαι αγάπη μου ονειρεμένη.
σαν κοιτώ όμως εκείνη την φωτογραφία που γελάς
μοιάζεις με ευτυχία
κι όλα τα χρώματα βγαίνουν με...
Η Σιέστα, Nίκη Μισαηλίδη
Αφόρητα τα καλοκαιρινά μεσημέρια. Να σκάει ο τζίτζικας έξω, ο ιδρώτας ποτάμι και η τσιριχτή φωνή της μητέρας μου να λέει: «Ώρα για ύπνο....
Ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί
Κύριε αμάρτησα ενώπιον σου
Ήλπισα πολύ σε μιαν άλλη αυγή
Και προσευχήθηκα τόσο
Ώσπου μου τελείωσαν οι λέξεις|
Κρατήθηκα τόσο συχνά από το δειλινό
Στα δέντρα τα αειθαλή
Θνητός εγώ,...
Ψυχοσωματικά
Στους κόσμους που γκρεμίζονται δίπλα μας, καίγονται τα κάστρα μέσα μας.
Η μουντή μας καθημερινότητα, η ρουτίνα, οι κακές ειδήσεις και οι πολλές απαιτήσεις, μας...
απουσιάΖΩντας
Τα βήματά τους ακούγονταν από μακριά. Έμοιαζαν με σάλπισμα από χιλιάδες στρατιώτες την ώρα της μάχης. Δεν ξέρω γιατί, μα πάντα ο ήχος της...
Οι πενιές του ανθρώπου
οι άνθρωποι γνωρίζουν δυο πενιές/ εκείνη του λυγμού κι εκείνη του παραπόνου/ πεπεισμένοι πως το παράπονο είναι προνόμιο/ το προτιμούν/ ο λυγμός είναι επίπονος/...
Ο κύκλος που δεν κλείνει, του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Ο κύκλος που δεν κλείνει
Ο κύκλος δεν έκλεισε. Τόσα χρόνια δεν λέει να κλείσει. Έγινε απλώς φαύλος κύκλος, φαυλότατος. Που ανακυκλώνεται, διαρκώς·...
Top
Όψις ή ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΧΙΟΝΙΣΕ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
Μαρία Πανούτσου
Όψις
ή ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΧΙΟΝΙΣΕ
ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ
Διήγημα
Εκείνη, η άλλη
Κλαδεύοντας τις ελιές, την θυμόμουν. Τα μπράτσα της ανοιγοκλείνανε και έμοιαζαν με σάρκινους βραχίονες ψαλιδιού. Ήταν...
