Ετικέτα: Γιώργος Θέμελης

(23 Αυγούστου 1900 - 17 Απριλίου 1976) Ξυπνάς το αιώνιο Καλοκαίρι Ξυπνάς το αιώνιο καλοκαίρι Ανατέλλοντας έναν άλλο ήλιο Κάνοντας πιο όμορφα πιο θαυμαστά τα μάτια Καθώς ελπίζουν...

Ξυπνάς το αιώνιο καλοκαίρι Ανατέλλοντας έναν άλλο ήλιο Κάνοντας πιο όμορφα πιο θαυμαστά τα μάτια Καθώς ελπίζουν να σε ιδούν κρεμώντας μια λευκή αντηλιά Κι είναι η σκιά...

(23 Aυγούστου 1900 - 17 Απριλίου 1976) Ήθελα να ’σουν   Ήθελα να ’σουν καθρέφτης μου, πράγμα μου. Να ’σουνα πράγμα να μου ανήκεις Μες στην ακέρια σου ομορφιά, Όπως...

Τα μάτια μου τι να τα κάμω, Τα μάτια μου τα σκοτεινά, Όπως τα μάτια των σκοτωμένων.   Όταν σε βλέπω, γίνεσαι άφαντη, Αθέατη πίσω απ’ την πυκνότητα. Ως να...

∆εν είναι ο έρωτας, δεν είναι ο Θεός Αυτό που μας λείπει· εμείς Λείπουμε και μας λείπει, Έχουμε φύγει κ’ είναι απών.   Τον γυρεύουμε τάχα ή μας γυρεύει Και...

Με βρήκε η νέα ημέρα Μες στ’ ουρανού την ξαστεριά Με τα πολλά παράθυρα   Όμορφος είναι ο κόσμος Η βρύση του ματιού   Ένα λαμπρό ρουμπίνι Από ματόκλαδο   Μες στου νερού τη...

Κάποιος μπαίνει ανάμεσά μας πίσω από την όψη μας, Έρχεται και μπαίνει κάποιος άλλος.   Γεύεται τη γεύση μου, όταν σε γεύομαι, Αγγίζει το άγγιγμά μου, όταν σ’...

(απόσπασμα)   Ήθελα να 'σουν καθρέφτης μου, πράγμα μου. Να 'σουνα πράγμα, να μου ανήκεις... Καθρέφτης μου να σε μαθαίνω και πράγμα μου να σε κρατώ.   Να 'σουν πράγμα μου:...

Αν δε σε περιγράψω στο βλέμμα μου, πώς να υπάρξεις, Αν δεν εικονίσω την εικόνα σου. Αν δε σε σχηματίσω στα χέρια μου, πώς να υπάρξεις, Αν...

Να σε κρατήσω παντοτινά σαν ένα κλειστό κοχύλι Ομορφιά που ανάβεις τη φλόγα σου Επάνω σ’ ένα πέταλο Μέσα σ’ ένα πρόσωπο Απλώνεις το χέρι σου Και γράφεις τ’...