Ετικέτα: Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας. «Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες     *Σὲ μιὰ...

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ' ακούς Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ' ακούς Μες στη μέση της θάλασσας Από μόνο το θέλημα της αγάπης,...

Όταν συναντάς άγνωστη λέξη ανατρέχω στο λεξικό για την ακριβή σημασία. Πίσω κι εγώ στα θρανία. Ασφυκτικό το πάθος για γνώση. Αν και οι λέξεις δεν είναι ποτέ μονάχα όσα...

Η διάρκεια είναι πάθος. Ιδιαίτερα στην αγάπη. Σου το λέω εγώ που αγαπώ τόσους ανθρώπους επί τόσα χρόνια χωρίς να το ξέρουν. Μεταξύ μας για μένα τους αγαπώ. Μου κάνει...

Μπορώ να σας το πω με σιγουριά πως αποφάσισα να μισήσω την αξιοπρέπεια. Εκείνη ευθύνεται που άνθρωποι ευφυείς ντρέπονται να κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Δίνουν...

Σε αυτή τη θέση που βρήκες σήμερα το μαργαριτάρι μου, εκεί σε περιμένω γεννήθηκε μια προσδοκία μόνη της, άπατρις, ορφανεμένη Σε αυτή τη θέση που βρέθηκες...

Όλα όσα γνωρίζουμε, όσα είμαστε έχουν υπάρξει σε ανθρώπους δικούς μας και δικούς τους.. Αυτό είναι πάντοτε ευλογία, Κατερίνα μου Μ. _________________________________________________________

Σκύβοντας πάνω απ’ της ψυχής μου τη συσκότιση στίχους ισχνούς θα επιδείξω αποκλεισμένους από απρόσμενη κακοκαιρία που πλήγωσε θανάσιμα κάποιο δειλό μου λυκαυγές. Πολλά θα λεν οι στίχοι αυτοί, θα δείτε,...

Πολύ μ’ απασχολεί αυτό το κορίτσι που ακούμπησε τ’ απόγεμα το πρόσωπο στο τζάμι και κάρφωσε το βλέμμα στον δρόμο χωρίς να βλέπει, και προσήλωσε την προσοχή στον δρόμο χωρίς...

Μια μέρα θα δούμε καθαρά όλα γύρω μας μοιάζουνε δικά μας γιατί τους μοιάζουμε εμείς και επιτέλους θα ελευθερωθούμε από όλα εκείνα που νομίζουμε πως είμαστε,...