Ετικέτα: Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Είναι γενναίοι, όμως κλαίνε πιστεύουνε σαν τα μικρά παιδιά   φορούν κουρέλια ακριβά κοστούμια   ζούνε μέσα σε κήπους ή επαύλεις ή μέσα σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό   άλλοι μέσα σε δρόμους τρόμους...

Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως,...

Εκεί θα τα βρεις. Κάποιο κλειδί Που θα πάρεις Μονάχα εσύ που θα πάρεις Και θα σπρώξεις την πόρτα Θ’ ανοίξεις το δωμάτιο Θ’ ανοίξεις τα παράθυρα στο φως Ζαλισμένα τα...

Είδα ένα πλάσμα γυμνό, τερατώδες, Που, σκυφτό κατάχαμα, Κρατούσε στα χέρια την καρδιά του, Και την έτρωγε. Ρώτησα: «Είναι νόστιμη, φίλε;» «Είναι πικρή· πικρή» αποκρίθηκε· «Αλλά μ' αρέσει Επειδή είναι πικρή, Κι...

Ἂν μποροῦσες νὰ ἀκουστεῖς θὰ σοῦ ἔδινα τὴν ψυχή μου νὰ τὴν πᾶς ὡς τὴν ἄκρη τοῦ κόσμου. Νὰ τὴν κάνεις περιπατητικὸ ἀστέρι ἢ ξύλα ἀναμμένα γιὰ τὰ...

Η Μελπομένη έγραψε το ποίημα αυτό συντροφιά με τη Μαρίζα και το τραγούδι "Έπεσε έρωτας". Συγκεκριμένα αναφέρει "η ερωτική διαδικασία γεννήθηκε από τη φωνή...

Η Απολογία της Εύας, Κώστας Μόντης Ήταν σάπιο το μήλο, σάς λέω, θα ‘πεφτε μονάχο του. *** Ο  άνθρωπός μου, Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου Ο άνθρωπός μου ζητεί πολλά κι από...

Η ποίηση δεν μας αλλάζει τη ζωή το ίδιο σφίξιμο, ο κόμπος της βροχής η καταχνιά της πόλης σα βραδιάζει Δε σταματά τη σήψη που...

Γιατί να γράψω εγώ αυτά τα ποιήματα Γιατί να μην πάω στο περίπτερο Να χαζέψω τις γλάστρες από το παράθυρο Να πιω νερό;   Γιατί να μην αφήσω τον...

με ύφος σοφιστίκ, μπλαζέ και προσεγμένο πάντοτε φαίνεσαι αγάπη μου ονειρεμένη. σαν κοιτώ όμως εκείνη την φωτογραφία που γελάς μοιάζεις με ευτυχία κι όλα τα χρώματα βγαίνουν με...