Ετικέτα: Ologramma

Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ τὴ ζωή σου ἦρθα σὰν ἥλιος νὰ φωτίσω: τὸ φῶς στὰ μάτια μου ποὺ λάμπει δικό σου -καὶ σ᾿τὸ στέλνω πίσω! Τοῦ μαγικοῦ τοῦ κόσμου ἂν...

Ασκήσεις Μνήμης Η Αναστασία  της πόλης Κι οι άνθρωποι ξεχνάνε Γι αυτό και ξανακάνουν τα ίδια λάθη Γι αυτό και επαναλαμβάνονται Όταν δεν θυμάσαι μπορείς και συμβιβάζεσαι Όταν θυμάσαι ο...

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονται και να σβήνουν, και μ’ όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψα γι’ αυτό το τέλος που υπάρχει...

Ναὶ μοῦ δίνετε σᾶς παρακαλῶ τὴ μαμά μου; Τί ἀριθμὸ πῆρα; Τὸν οὐρανὸ αὐτὸν μοῦ ἔχουν δώσει. Δὲν εἶναι κεῖ; Μπορῶ νὰ τῆς οὐρλιάξω ἕνα...

(5 Ιουνίου 1898  - 18 Αυγούστου 1936) Μόνο το μυστήριο μας κρατάει ζωντανούς.   ***

ήμουν δικός σου, ήσουν δική μου. τι άλλο; μαζί κάναμε μια γωνιά του δρόμου όπου πέρασε η αγάπη.     *Pablo Neruda

Μπορεί να μην πήγε χαμένος τόσος κόπος τόσος πόνος.     Και ίσως έτσι να σκέφτεται για εμάς και για τον εαυτό του αυτός ο εξ ανατολών ψευτο- κότσυφας που σφυρίζει στο...

Δεν τό ’θελα ποτέ σε τέτοιες σκέψεις να γυρίσω. Μα είναι νύχτες, κάποιες ατέλειωτες, που από τα πέλαγα όλως ακούραστα τα παλαιά μου οράματα τα φέρνω πίσω...

Η μοναξιά είναι η μόνη πατρίδα μας είπε ο Νίτσε , όμως τούτο το καλοκαίρι προστίθεται στην «πατρίδα» και η μοναξιά του τοπίου, για...

Θυμάσαι τότε μες στο χειμώνα που φτάσαμε στο νησί; Η θάλασσα μας ύψωνε ένα κύπελλο ψύχους. Στους τοίχους τα αναρριχητικά σιγομουρμούριζαν αφήνοντας να πέφτουν σκορόχρωμα φύλλα στο πέρασμά μας, ήσουν κι εσύ ένα...