Ετικέτα: Ologramma

Σ’ εβένινο κρεββάτι στολισμένο με κοραλλένιους αετούς, βαθυά κοιμάται ο Νέρων — ασυνείδητος, ήσυχος, κ’ ευτυχής· ακμαίος μες στην ευρωστία της σαρκός, και στης νεότητος τ’ ωραίο σφρίγος. Aλλά...

Θά ‘θελα νά ‘μασταν, αγαπημένη μου, άσπρα πουλιά επάνω στον αφρό της θάλασσας! Τη φλόγα του μετεωρίτη ν’ αποφεύγαμε προτού να ξεθωριάσει και χαθεί, Κι η...

Ο Αγιότατος Έρως «την ώρα που έστυβα το γαλάζιο του ουρανού» 23/11/2019 Γράφει η Μαρία Πανούτσου   Σήμερα στον Αγιότατον έχω την χαρά να φιλοξενώ την ποίηση του Αντώνη Χαριστού...

Καθόμαστε σαν πάντα οι δύο βράδυ στο σπίτι· αντικρινά της εγώ γειρμένος στο βιβλίο, σκυμμένη εκείνη στη δουλειά της.   Και το βιβλίο ήτανε στίχοι, ψυχή από λάμψη και αρμονία· έτσι...

… Αυτές οι εκβολές των ματιών σου πνιγμένες μες σε γαλανά συρματοπλέγματα για να μην έρχονται ποτέ ως εμάς τ’ αγκάθια της λύπης σου μα μόνο ο...

https://www.youtube.com/watch?v=NmFwbyEsNiQ * *Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Σχεδόν πάντα παίρνω το τραίνο αντί του μετρό. Αγαπώ την βραδύτητα των εικόνων και τον ήρεμο ήχο των συρμών του τραίνου, αντί της βουής...

Πάρε μου το ψωμί, αν θες, πάρε μου τον αγέρα, μα μη μου παίρνεις το γέλιο σου. Μη μου παίρνεις το ρόδο, τη λόγχη που τινάζεις, το νερό που...

γνώρισα κείνο το κορίτσι που λαχταρούσα. φορούσε θαλασσί κασκόλ. έμοιαζε αγέρι κι η ματιά της σίδερο. γνώρισα την κοπελιά που σ' αγαπά. είδα στο...

Η πληγή θρέφει, τα χείλη της σμίγουν αργά σαν αυλαία βυσσινιά κι ύστερα από χρόνους στη θέση της μένει ένα σημάδι, μια ρόδινη ουλή...