Ετικέτα: Pablo Neruda

Μικρό μου τριαντάφυλλο, ρόδο μου μικρό, κάποιες φορές, μικροσκοπικό κι ολόγυμνο, μοιάζεις ότι στο χέρι μου χωράς, κι ότι στη χούφτα μου θα σε κλείσω και θα σε φέρω στο στόμα μου, όμως ξαφνικά τα...

(12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973) Οι εραστές, εκείνοι οι πραγματικοί, δεν μοιράζονται ένα κρεβάτι, αλλά φυλάνε ένα μυστικό...    

Πεινάω για τη φωνή σου πεινάω για τα μαλλιά σου πεινάω για το στόμα σου και σιωπηλός γυρίζω στους έρημους τους δρόμους ψάχνοντας να σε βρω. Θέλω το δέρμα σου,...

(12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973)   Από τους τόσους ανθρώπους που είμαι, που είμαστε κανέναν δεν μπορώ να βρω: μου χάνονται κάτω από τα ρούχα φύγανε γι’ άλλη...

Εδώ σε αγαπάω. Στα σκοτεινόχρωμα πεύκα χτενίζει τα μαλλιά του ο άνεμος. Φωσφορίζει η σελήνη πάνω στ' αλήτικα νερά της θάλασσας. Περνάνε μέρες, μέρες απαράλλαχτες, αποπέμποντας η μια...

Εγώ θα σου βρω ποιον ν' αγαπήσεις, πριν πάψεις να είσαι παιδί: ύστερα είναι δική σου δουλειά ν' ανοίξεις το συρτάρι σου και να φας τις ταλαιπωρίες...

Γυναίκα, μήλο σάρκινο και άρωμα από φύκια, γυναίκα από πηλό και φως κι ολόγιομο φεγγάρι, τάχα ποια λάμψη σκοτεινή βγαίνει απʼ τις κολόνες σου και ποια πανάρχαιη νυχτιά σε σένα αγγίζει...

'Ισως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ να είσαι, χωρίς εσύ να πας να κόψεις το μεσημέρι σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να περπατάς πιο...

Ασκημούλα μου, είσαι σαν αχτένιστο κάστανο. Ομορφούλα μου, είσαι όμορφη σαν τον άνεμο. Αγάπη μου, σʼ αγαπώ, όπως και να ʼσαι. Ασκημούλα μου, πού είναι κρυμμένα τα στήθια σου; Κι εγώ θα...

Είσαι μικρή και τριανταφυλλένια μικρή τριανταφυλλένια κι άλλες φορές, μικρούλα και γυμνή νομίζω πως χωράς μες στην παλάμη μου που έτσι δα να κάνω, σε σφίγγω και σε φέρνω μπροστά...