Ετικέτα: Ποίηση
Δεν θα το μάθεις, Τάσος Λειβαδίτης
Μπορεί να ήσουν ότι πιο όμορφο αγάπησα, μα θα κρύψω τα λόγια μου πίσω από τα χείλη
και δεν θα το μάθεις.
Κι αν οι λέξεις,...
Μαζί, Α. Ελευθερίου
Κάποτε θα ’πρεπε αυτή η ιστορία να τελειώνει
μαζί ή μόνη
μαζί
μόνη
όχι μαζί
και ξανά μόνη
να μείνει ή να φύγει
να μείνει
να φύγει
να μείνει να
να φύγει πάλι
Στο τέλος...
Αν, Τάκης Σινόπουλος
Απ’ το πρωί ο άνεμος ξεκάρφωνε τον ουρανό.
Απ’ το πρωί ο ήλιος κάπνιζε
ανάμεσα στα ερείπια.
Αν το πρόσωπό σου, το πρόσωπο ασπίδα. Και το σύν-
νεφο...
Τι είναι για μένα, Ε.E. Cummings
Τι είναι το στόμα σας για εμένα;
Κύπελλο θυμιάματος θλίψης,
Δέντρο φύλλων κοφτερών,
Εν’ ανυπόμονο ψηλό καράβι,
Φαρέτρα έξοχων βελών.
Τι είναι το στήθος σας για εμένα;
Λουλούδι νέας προσευχής,
Ποίημα...
Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ Άλντινγκτον
Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο
Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα.
Ήσουν οι νότες
Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης
Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.
*Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ...
|Σταύρος Σταυρόπουλος
Καμιά φορά
επικαλούμαι το νερό
για να μπορέσουν να συνεχίζουν οι λέξεις.
Μην περιμένεις,
αν θυμάμαι καλά,
αλλά εγώ έχω έρθει
κανείς δεν γίνεται να έρθει
περισσότερο από μένα...
*Σταύρος Σταυρόπουλος
Επιγραφή, Erich Fried
Πες πού να χαράξω
τʼ όνομά σου;
Στον ουρανό;
Είναι τόσο ψηλά
Στα σύννεφα;
Είναι τόσο φευγαλέα
Στο δέντρο
που κόβεται και καίγεται;
Στο νερό
που παρασύρει τα πάντα;
Στο χώμα
που ποδοπατείται
και μέσα του...
Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης
Ποτέ μου δεν περίμενα
ότι θα σε συνήθιζα τόσο πολύ.
Πως θα γυρίζω στο πλευρό
Κι αμέσως
Θα με παίρνει ο ύπνος.
*Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης
Θερινό Ηλιοστάσι, Γιώργος Σεφέρης
Α´
Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ
κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι
ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.
Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας
κατακλυσμὸς...
Με την πρώτη ματιά, Πόλι Ντελάνο
Το να ειδωθούν και να ερωτευτούν τρελά
υπήρξε ένα και
το αυτό.
Εκείνη είχε τους κοπτήρες μακριούς και
ακονισμένους.
Εκείνος είχε το δέρμα μαλακό και απαλό: ήταν
καμωμένοι ο ένας...
Top
Παράλυση, Gaia Zaccagni
Όλα μαύρα.
Κλειστά παράθυρα.
Κλειστές κουρτίνες.
Σιωπή. Ύπνος. Ακινησία.
Μια ακτίνα απ’το πουθενά.
Μια σπίθα κάπου βαθειά.
Η απουσία σου χειροπιαστή.
Η παρουσία σου αόρατη.
Ψάχνω γυρεύω σκαλίζω.
Σακούλες με ρούχα καλοκαιρινά.
Γράμματα σελίδες...
