Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Θερινό Ηλιοστάσι, Γιώργος Σεφέρης

Α´ Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη. Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας κατακλυσμὸς...

Με την πρώτη ματιά, Πόλι Ντελάνο

Το να ειδωθούν και να ερωτευτούν τρελά υπήρξε ένα και το αυτό. Εκείνη είχε τους κοπτήρες μακριούς και ακονισμένους. Εκείνος είχε το δέρμα μαλακό και απαλό: ήταν καμωμένοι ο ένας...

Αντηλιά, Τίτος Πατρίκιος

Τίποτα δεν αντιστεκόταν, ήλιος μεσημεριού του Αυγούστου φλόγιζε τον πηχτόν αέρα πύρωνε τις στέγες. Στο καφενείο πίναμε γκαζόζες κι οι σκοτούρες μας βουίζανε σα ζαλισμένες μύγες. Ως τη στιγμή που...

|Μιχάλης Γκανάς

Δεν ξέρεις πως τιμωρεί το χέρι μου γιατί σ’ αγαπώ και φυλάγομαι από τη δύναμή μου.       *Μιχάλης Γκανάς

«Έμαθα πως…», William Shakespeare

Έμαθα: Πως να μεγαλώνεις, δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.   Πως η σιωπή, είναι η καλύτερη απάντηση όταν ακούς ανοησίες.   Πως να δουλεύεις, δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.   Πως οι...

Φιλί, Αργύρης Χιόνης

Δεν κοιταχτήκαμε τα μάτια μας στο ίδιο όνειρο ήταν ανοιχτά συναντηθήκαμε.   *Φιλί, Αργύρης Χιόνης (Απόπειρες φωτός, 1966)

Απόψε, Μαρία Χρονιάρη

Δεν ξέρω πότε σκριβώς γνωριστήκαμε Δεν ξέρω σε ποιο όνειρο σκοτώσαμε τις νύχτες Δεν ξέρω αν ποτέ ζήσαμε το ψέμα μας σε δωμάτια με κόκκινο κύμα Δεν θυμάμαι καν ποια στιγμή αγαπηθήκαμε Απόψε όμως θα κοιμηθεί πάνω στα μαλλιά μου     *Απόψε,...

Μικρὴ σουΐτα σὲ κόκκινο μεῖζον, Γιάννης Ρίτσος

Ι. Τὸ σῶμα -λέει- στὴ γενική: τοῦ σώματος καὶ γενικὰ τὸ σῶμα ἄλλη λέξη πυκνότερη δὲν ἔχω παίρνω τὴ νάϋλον σακούλα μπαίνω στὰ λαϊκὰ ἑστιατόρια μαζεύω ψαροκόκαλα γιὰ τὶς ἄγριες γάτες τῆς...

|Κριστιάν Νίρκα

Ερωτεύσου πολλές φορές τον ίδιο άνθρωπο. Να λες το σ’ αγαπώ όταν δεν σε χωρά ο τόπος. Μην φοβάσαι. Μην μετανιώνεις. Κι όταν λυπάσαι, δεν πειράζει. Όταν σκοτεινιάζεις,...

Σημειώσεις, Τάκης Σινόπουλος

Χώρος μετά από δυνατή βροχή, παράθυρο που τ’ άνοιξα να σου φωνάξω και δεν υπήρχες.     *Σημειώσεις, Τάκης Σινόπουλος

Top

Το ζήτημα του υποκαμίσου, Ανδρέας Εμπειρίκος

(2 Σεπτεμβρίου 1901 – 3 Αυγούστου 1975)   Και τώρα να μ’ επιτρέψης φίλε μου να γενικεύσω. Έχεις ευαισθησία, μια ψυχικήν ευγένεια και τάλαντο πιο δυνατό απ’ ό,τι...