Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Αυτοπροσωπογραφία του Λευκού, Χάρης Βλαβιανός

Ξέρω τι σημαίνει να είσαι ερωτευμένος: Βουτάς από τον βράχο με το κεφάλι στη θάλασσα, φτάνεις στον βυθό, χαϊδεύεις με τα δάχτυλα την άμμο, και κοιτάζοντας τις ακτίνες του ήλιου ναδιαθλώνται...

Μια ερωτική επιστολή, Julio Cortazar

Όλα όσα από σένα θα ήθελα είναι τόσο λίγα κατά βάθος γιατί κατά βάθος είναι όλα, αυτά τα πράγματα του τίποτα, καθημερινά, η μυρωδιά του κορμιού σου, αυτό που λες...

Ο βούρκος σου, Σοφία Σταθάκη

Επειδή δεν μ' αγαπάς εσύ, αγαπώ όλο τον κόσμο εγώ. Τον κοιτάζω στα μάτια και του κρατάω τα χέρια. Επειδή δεν αγαπάς εσύ, αγαπώ για σένα εγώ. Φροντίζω τα λουλούδια που...

Kυκλικό, Τίτος Πατρίκιος

Άραγε πώς γεννιέται από ένα τίποτα η επιθυμία; Πώς η επιθυμία γίνεται έρωτας, ο έρωτας πως αλλάζει σε μακρινή ανάμνηση; Άραγε πως μπορεί η ανάμνηση να σβήνει μες στο τίποτα;     *Κυκλικό, Τίτος...

Αδιαφορία, Cesare Pavese

Άνθησε αυτό το μίσος σαν ένας λαμπρός έρωτας οδυνηρός, και αναστοχάζεται με λαχτάρα. Ζητά ένα πρόσωπο και μια σάρκα, σαν να ήταν ένας έρωτας. Είναι νεκρές η...

Αναπάντεχη ήττα, Φ. Παπασταματίου-Καββαδά

Δεν μπορούσα μπροστά σου να κλάψω, να νιώσεις πως δεν έχεις ώμο ν’ακουμπήσεις. Δεν έχεις άνθρωπο να σου απαντήσει το αναπάντητο γιατί.   Τη νύχτα, στο σκοτάδι δάκρυα λυτρωτικά έβρεξαν το...

Η τρυφερότητα των άκρων, Γιώργος Ν. Ευσταθίου

Έσκυψε και ξαφνικά του φίλησε τα πόδια σημάδι ολοφάνερο της άγριας τρυφερότητας έμοιαζε κύμα ορμητικό που σκάει στην άμμο η μέσα θάλασσα βρήκε διέξοδο∙ τον τρόπο.   Τα πήρε...

Η συζήτηση στο κρεβάτι, Philip Arthur Larkin

Η συζήτηση στο κρεβάτι θα 'πρεπε να 'ταν απλούστερη Μα να ξαπλώνεις μαζί έχει ρίζες βαθιές: Έμβλημα ειλικρίνειας μεταξύ δυο ανθρώπων. Ωστόσο όλο και περισσότερος χρόνος φεύγει...

Μ., Δ.

Ένα λουλούδι φυτεμένο στον ουρανό να σε ποτίζουνε τ’αστέρια ήρθες και κάθισες ​· μες τα δυο μου χέρια τόσο απλά… κι ήσουν πολύ ευτυχισμένο. Παράξενη και λιγοστή η...

Ερωμένη, Γιάννης Βούλτος

Κάθε βράδυ Στο κρεβάτι του Άλλαζε ερωμένη Κάθε πρωί Όταν ξύπναγε Έβλεπε δίπλα του Την ίδια γυναίκα Κι όταν σηκωνόταν Και κοιταζόταν Στον καθρέφτη Δεν έβλεπε κανέναν.   *Ερωμένη, Γιάννης Βούλτος

Top

Μέρος Δέκατο ένατο

Είχα ξυπνήσει, πράγματι είχα ξυπνήσει, σε έναν καινούριο κόσμο, απαστράπτον, καθαρό, με διαγραμμένους ορίζοντες, με απλανή επίπεδα, με τα χρώματα να καταβροχθίζουν το σκοτάδι...