Ετικέτα: Ποίηση

Απόψε η νύχτα στάθηκε ανάμεσα στην επαφή μας Ριγείς αγαπημένη περιβλημένη τ’ αργυρό ψύχος της σελήνης...     *Γιάννης Ρίτσος

Και μαζί να ήμασταν από το πρωί ως το βράδυ, δεν θα έφτανε. Θα έπρεπε να καταπιεί ο ένας τον άλλον.     *Γιώργος Σεφέρης

Όπου εισχωρεί το φως, σβήνει η Μαγεία. Τα πράγματα χάνουν την εσωτερικότητά τους, η υπαινικτική τους γοητεία διαλύεται μαζί και η δύναμή τους να μας βυθίζουν σε περισυλλογή και ποιητική...

Όταν σε φιλάω, δεν είναι μόνον το στόμα ή ο αφαλός ή οι μηροί σου που φιλάω.   Φιλάω ταυτόχρονα και τις ερωτήσεις και τις απαιτήσεις και τις...

Υποδήλωση   Zoom in Φοδραρισμένη πτυχή Το νίψιμο της απόκλισης Κρύβει μεγάλη τρυφερότητα Αν όμως αρέσκεται Η πράξη αυτή Στην αναστήλωση Της ελεεινότητας Μετατρέπεται Σε υπόκλιση Και μοιάζει με κονδυλοφόρο Που μπλέκεται σε μαζώξεις ανήσυχων.   Zoom out Και πολύ...

Θα ήθελα κάπως αλλιώς ν' αγαπιούνται τα πράγματα στριμωγμένα σ' ένα μικρό δωμάτιο που να είναι μπάνιο κουζίνα μαζί κι υπνοδωμάτιο εντός και το καθιστικό η μία χρήση να νίβει...

(Π) - ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ Η ποίηση δεν είναι μια μέρα. Ούτε ένας μήνας. Αγνοεί τις καταχωρήσεις, τις τοποθετήσεις και την επισημότητα του χρόνου. Δεν είναι οίηση....

Η σιωπή. Όταν μαζεύω τα καλοκαιρινά φορέματα, τα μακριά φορέματα, που κυλιούνται στα πόδια σου. Με τα λουλούδια και τα χρώματα. Όταν εγώ, ήμουν ένα κορίτσι στις νεανικές σου πλάτες. Οι μέρες που...

Η βουή της φθινοπωρινής θάλασσας Αργά σταλάζει το τέλος Που είναι πάντα πνεύμα και δάκρυ     *Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Δεν ύφαινα, δεν έπλεκα ένα γραφτό άρχιζα, κι έσβηνα κάτω απ΄το βάρος της λέξης γιατί εμποδίζεται η τέλεια έκφραση όταν πιέζετ΄από πόνο το μέσα. Κι ενώ η απουσία...