Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Ο Πολωνός, J. M. Coetzee

Δεν είμαι ποιητής. Μπορώ μόνο να πω ότι, από τη μέρα που σε γνώρισα, η μνήμη μου έχει κατακλυστεί από εσένα, από την εικόνα σου.     *Ο Πολωνός, J. M....

|Γιάννης Ρίτσος

Απόψε η νύχτα στάθηκε ανάμεσα στην επαφή μας Ριγείς αγαπημένη περιβλημένη τ’ αργυρό ψύχος της σελήνης...     *Γιάννης Ρίτσος

|Γιώργος Σεφέρης

Και μαζί να ήμασταν από το πρωί ως το βράδυ, δεν θα έφτανε. Θα έπρεπε να καταπιεί ο ένας τον άλλον.     *Γιώργος Σεφέρης

To εγκώμιο της σκιάς, Junichiro Tanizaki

Όπου εισχωρεί το φως, σβήνει η Μαγεία. Τα πράγματα χάνουν την εσωτερικότητά τους, η υπαινικτική τους γοητεία διαλύεται μαζί και η δύναμή τους να μας βυθίζουν σε περισυλλογή και ποιητική...

Όταν σε φιλάω, Erich Fried

Όταν σε φιλάω, δεν είναι μόνον το στόμα ή ο αφαλός ή οι μηροί σου που φιλάω.   Φιλάω ταυτόχρονα και τις ερωτήσεις και τις απαιτήσεις και τις...

Υποδήλωση, Μιχάλης Κατσιγιάννης

Υποδήλωση   Zoom in Φοδραρισμένη πτυχή Το νίψιμο της απόκλισης Κρύβει μεγάλη τρυφερότητα Αν όμως αρέσκεται Η πράξη αυτή Στην αναστήλωση Της ελεεινότητας Μετατρέπεται Σε υπόκλιση Και μοιάζει με κονδυλοφόρο Που μπλέκεται σε μαζώξεις ανήσυχων.   Zoom out Και πολύ...

|Κική Δημουλά

Θα ήθελα κάπως αλλιώς ν' αγαπιούνται τα πράγματα στριμωγμένα σ' ένα μικρό δωμάτιο που να είναι μπάνιο κουζίνα μαζί κι υπνοδωμάτιο εντός και το καθιστικό η μία χρήση να νίβει...

(Π) – Ουρλιαχτό, Σταύρος Σταυρόπουλος

(Π) - ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ Η ποίηση δεν είναι μια μέρα. Ούτε ένας μήνας. Αγνοεί τις καταχωρήσεις, τις τοποθετήσεις και την επισημότητα του χρόνου. Δεν είναι οίηση....

Καλοκαιρινά φορέματα, Σοφία Σταθάκη

Η σιωπή. Όταν μαζεύω τα καλοκαιρινά φορέματα, τα μακριά φορέματα, που κυλιούνται στα πόδια σου. Με τα λουλούδια και τα χρώματα. Όταν εγώ, ήμουν ένα κορίτσι στις νεανικές σου πλάτες. Οι μέρες που...

|Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Η βουή της φθινοπωρινής θάλασσας Αργά σταλάζει το τέλος Που είναι πάντα πνεύμα και δάκρυ     *Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Top

Επιγραφή, Erich Fried

Πες πού να χαράξω τʼ όνομά σου; Στον ουρανό; Είναι τόσο ψηλά Στα σύννεφα; Είναι τόσο φευγαλέα Στο δέντρο που κόβεται και καίγεται; Στο νερό που παρασύρει τα πάντα; Στο χώμα που ποδοπατείται και μέσα του...