Η τακτική μου είναι
Να σε κοιτώ
Να σε μαθαίνω όπως είσαι
Να σ’ αγαπώ όπως είσαι
Η τακτική μου είναι
Να σου μιλώ
Και να σ’ ακούω
Να χτίζω με τις λέξεις
Γέφυρες απόρθητες
Η τακτική μου είναι
Να παραμένω στη μνήμη σου
Δεν ξέρω με τι τρόπο
Ούτε με ποια αφορμή
Να παραμείνω πάντως μαζί σου
Η τακτική μου είναι
Να είμαι ειλικρινής
Και να πιστεύω το ίδιο για σένα
Και για να μην πουλάμε παραμύθια
Ο ένας στον άλλο
Ούτως ώστε ανάμεσά μας
Να μην υπάρχει τείχος
Ή άβυσσος
Η στρατηγική μου,
Ωστόσο
Είναι πιο σοβαρή
Και πιο απλή
Η στρατηγική μου είναι
Μια απ’ αυτές τις μέρες
Δεν ξέρω με τι τρόπο
Ούτε με ποια αφορμή
Επιτέλους, να μ’ έχεις ανάγκη…
*Mario Benedetti
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία.
Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ.
Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό.
Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια…
Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων.
Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία…
Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή…
Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
