Ετικέτα: Ποίηση

ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΙΑ     Δελφίνια  τα  σύννεφα  ταξιδεύουν  στο  ουράνιο  πέλαγος. Ο  χειμώνας  προχωρεί  βαρύθυμος  μ’  έναν  κουτσό  μήνα καθώς  κρατά  τα  χρυσά  δεκανίκια  του  ήλιου.   Είμαστε  μωρά  που  ο  άνεμος ...

Δαντέλα το κορμί σου και γω    αντίχειρας δίχως τριβή

Οι μεγάλοι έρωτες έχουν ήδη πει Καλημέρα, έχουν ανταλλάξει φιλιά, έχουν κάνει σχέδια για το Σαββατοκύριακο. Ίσως έχουν μαλώσει, ίσως τα ξαναβρούν, προσπαθούν, ζουν. Οι μεγάλοι...

Δυστυχισμένα όνειρα τα χρόνια μας περνούν μέσα στην αγωνία οι εφημερίδες λησμονούν όμως μες στην καρδιά μας καίει μια κατακόκκινη πληγή απ’ το παλιό χρυσάφι   Όλο μαζεύουμε τα πράγματά μας τα...

θα έρθει η εποχή που οι άνθρωποi θα διαλέγουν γονιούς, θα διαλέγουν δουλειά, θα διαλέγουν πώς να ζούν. Χρειαζόμαστε έναν θάνατο και όχι λιποθυμίες. Θέλουμε παραβίαση κόκκινου...

Χειμώνας. Καιρός να φάμε λίπος και να δούμε χόκεϊ. Τα κασσιτέρινα πρωινά, ο γάτος, ένα μαύρο γούνινο λουκάνικο με κίτρινα χουντίνεια μάτια, πηδάει στο κρεβάτι και προσπαθεί ν’...

Περιμένω τη μπλε ώρα κάποιον να μου γνέψει να επιστρέψω με την υπόσχεση πως ξύπνησε η ζωή τα όνειρα αναβίωσαν πως θα γεμίσουμε ασημόσκονη ξανά πως έρχεσαι φέρνοντας γαλαξίες λέξεις και χάδια τον...

Αγαπημένε, φώναξε με! Δυνατά φώναξέ με! Μη μ’ αφήνεις να στέκω στο παράθυρο τόση ώρα Στις γέρικες δεντροστοιχίες με τα πλατάνια δεν αγρυπνά πια το βράδυ έχουν αδειάσει. Κι...

Γυναίκα μεταιχμιακής ηλικίας γυμνή στο κρεβάτι μου. Τα μάγουλά της βαμμένα και το κορμί της μαραμένο στο φυσικό του χρόνο.   Την αγκάλιασα όπως το καμένο σπίτι που ο...

Ελίζα ήταν τ' όνομά της μόνο για λίγες εβδομάδες τότε που ήταν μωρό. Ελίζα, Λίλη. Σύντομα της το άλλαξαν σε Λιλ.   Κατόπιν, στο φούρνο που δούλευε, έγινε...