Ετικέτα: Ποίηση

Ποια είμαι εγώ για να σε κρίνω Ποια είμαι εγώ να λιτανεύσω για να αντικρίσω τα άδυτα της καρδιάς σου.. Ποια είμαι; Μια πονεμένη ψυχή.. Λιμοκτονώ στα πέτρινα...

Αυτός ο ήλιος σήμερα δεν είναι / ήλιος που να μπορεί κανείς να σου τον στείλει. / Είν' ένας ήλιος κίτρινος βασανισμένος ήλιος /...

Ένα μισοπεθαμένο Καλοκαίρι Ξάπλωσε σε χώμα αλλοτινών Ερώτων Κι’ένοχα αυνανίστηκε με τη θύμηση Του ”κάθε πέρσι και καλύτερα”. Η ευτυχία μου έχει ρίζες στο παρελθόν Και οι καρποί των...

Ξεριζώνω τις λέξεις μία – μία απ’ το λαρύγγι μου. Αν στάζουν αίμα τυλιξ’ τες στο μαντίλι σου τυλιξ’ τες με μπαμπάκι η πάλι πιάσε τις με τη λαβίδα και...

Ω τι καλά γι’ αυτόν που ζει στην ησυχία Με αποθηκευμένο χρυσό σε μεγάλο κτήμα, Κι ούτε να προσέχει το κύλισμα της βροχής, Την πτώση των δέντρων...

Τί νόημα έχει Η αφύπνιση Αν ξυπνητός Μιμείσαι Όσους κοιμούνται.  

Ἡ Θήρα γεωλογικῶς συνίσταται ἐξ ἐλαφρόπετρας καὶ πορσελάνης ἐν τῷ κόλπῳ δὲ αὐτῆς... ἐφάνησαν καὶ κατεβυθίσθησαν νῆσοι. Ὑπῆρξε κέντρον ἀρχαιοτάτης θρησκείας ἔνθα ἐτελοῦντο λυρικοὶ χοροὶ αὐστηροῦ καὶ βαρέος...

μία κοπέλα ήρθε μου έφτιαξε το κρεβάτι σφουγγάρισε και κέρωσε το πάτωμα της κουζίνας έτριψε τους τοίχους σκούπισε καθάρισε την τουαλέτα τη μπανιέρα σφουγγάρισε το πάτωμα του μπάνιου κι έκοψε τα νύχια...

Καθένας είναι μια πληγή κι ένα παράπονο κρυφό στάζει σαν βρύση και περιμένει την στιγμή που όρθιος θα σηκωθεί και θα το τραγουδήσει. Καθένας είναι μια πηγή που περιμένει...

Δεν είχα για πάντα βυθιστεί στα κατάμαυρα νερά βγήκα δύσκολα πάλι στον αφρό είδα τον ουρανό να φέγγει και πια δεν νοιαζόμον για το ανεκπλήρωτο παρελθόν δεν προσπαθούσα ξανά να...