Ετικέτα: Ποίηση

Τὸ βράδυ, μαζεύεις ξύλα γιὰ τὸ τζάκι. Καὶ τὸ πρωί, ἂ τὸ πρωί, τί πικρὴ ποὺ εἶναι ἡ ζωὴ ὅλο μὲ τὶς στάχτες.  

ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΠΕΘΥΜΗΣΑ ΤΟΥΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥΣ   ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΞΑΝΑ ΣΕ ΠΟΛΗ ΜΑΚΡΙΝΗ ΦΩΣ ΚΕΡΙΝΟ ΚΡΑΤΩ ΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΟΥ 'ΤΑΞΕΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΙΑΝ ΑΓΑΠΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ.   ΠΩΣ ΑΝΑΣΑ ΓΙΝΗΚΑ ΚΡΑΤΩ ΚΕΙΝΟ ΠΟΥ...

Τα ποιήματα αποτυχαίνουν όταν αποτυχαίνουν οι έρωτες. Μην ακούτε τι σας λένε· θέλει ερωτική θαλπωρή το ποίημα για ν’ αντέξει στον κρύο χρόνο…

Χθες ονειρεύτηκα πως ξανάρθες Ήσουν σαν ηλικιωμένος κήπος Που δεν απομακρύνθηκε ποτέ Απ’ το μέλλον του Έσκυψα και σε μάζεψα Με εκείνη τη βιασύνη στα δάχτυλα Που έχουν οι τυφλοί Πήρα τα λουλούδια σου Από το αμαξοστάσιο...

(12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973)   Από τους τόσους ανθρώπους που είμαι, που είμαστε κανέναν δεν μπορώ να βρω: μου χάνονται κάτω από τα ρούχα φύγανε γι’ άλλη...

Θα 'ρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα. Να το θυμάσαι Μαρία. Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη -μη βλέπεις εμένα- μην...

(4 Απριλίου 1928 - 28 Μαΐου 2014) Όταν έρχεσαι Όταν έρχεσαι σε μένα, απρόσκλητος, Κάνοντάς μου νόημα Σε αλλοτινά δωμάτια, Όπου στέκουν οι αναμνήσεις, Προσφέροντάς μου, καθώς σ’ ένα παιδί, Μία...

Ελάχιστα τα εχέγγυα για να προσεγγίσουμε την υπέρβαση. Στον ουρανό μείναν πια τα φεγγάρια με μια θηλιά στο λαιμό, να αχνοφέγγουν. Στον καιάδα πετάχτηκαν οι ατέλειες της αγάπης και η αδύναμη εκδοχή του...

Δυο στήλες χαρακώστε για τις ζημιές της μέρας τούτης και τα κέρδη της.   Τα σοβαρά νοήματα, τις φωτεινές σας σκέψεις, τα διαβάσματα, τ' από τη μια γραμμή στην άλλη άτεγκτα...

Αγάπες που αγαπώ και πάθη που επιτρέπω: Ένας ζεστός καφές το πρωί. Το διάβασμα (όσο γίνεται πιο αργά) της εφημερίδας. Μια βροχή πότε-πότε για να πλένει τα...