Ετικέτα: Ποίηση

Υπάρχει πάντα μια φλόγα μικρή Και στη νύχτα ακόμα την πλέον σκοταδιασμένη. Υπάρχει πάντα Ένα παραθύρι μισάνοικτο, Μια καρδιά που δυνατά να κτυπήσει προσμένει, Και μια καινούργια αυγή Να χαράζει...

Κλείνω τα μάτια και συγκεντρώνω όλες τις αναπνοές στα χείλη μου. Όταν τα ανοίγω, ένα αστέρι πέφτει. Το πιάνω και το καρφιτσώνω δίπλα απ’...

Ο αγρότης πατέρας μου |Έιμους Χήνι Ο πατέρας μου δούλευε με άλογο τ' αλέτρι οι ώμοι του φούσκωναν σαν ανοιχτά πανιά ανάμεσα στις λάμες και τ' αργασμένο...

σίγουρα, ο κλοιός στενεύει   πετάω φωτοβολίδες καμιά ανταπόκριση.   δεν μου προξενεί έκπληξη   μόνο το ότι συνεχίζω   ειδικά ενώ ξέρω ότι το τέλος είναι εκεί   κι εδώ  

Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω φονικό, μην πάει ο νους σου στο κακό με το μπαμπάκι θα σφαχτούμε. Με λίγα λόγια, ένα νεύμα, με ένα...

Mιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και ήτανε, άλλωστε, ο μόνος νοσταλγός.     *Ο εραστής, Νίκος Εγγονόπουλος *Aπό τα Ποιήματα, B΄,...

Ο ήχος της λάμας ενός μαχαιριού φτιασιδωμένου με εφιάλτες θολερούς καρφώθηκε σε μια καρδιά που κρατάει μέσα της δάκρυα και λυγμούς πίκρες,χαρές κι ανασασμούς. Αδιέξοδοι οι δρόμοι της νύχτας φιλοξενούν τις στάλες των...

 24 Αυγούστου 1899 - 14 Ιουνίου 1986 Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή. Και μαθαίνεις πως Αγάπη...

Μα τι είναι ο έρωτας; Σε εκλιπαρώ αγαπημένη μου καρδιά, πες μου. Είναι μια επιστροφή στο κέντρο μας, στο γνώριμο πυρήνα της αθωότητας που είναι ακόμα...

Φεύγουν οι μέρες απ' τους μήνες τους κι οι μήνες απ’ τα έτη, το εδώ, γίνεται αλλού κι ό, τι ήταν χρόνος, πια, δεν είναι κι ό, τι...