Ετικέτα: Ποίηση

Έπεσα για να κολυμπήσω κι άφησα την καρδιά μου πίσω Άφησα την καρδιά μου χάμω σαν το κοχύλι μας στην άμμο Πέρασαν όλες οι κοπέλες με τα μαγιό και...

Σηκώνομαι το πρωί. Βγαίνω από το σπίτι μου. Υπάρχει μια τρύπα στο πεζοδρόμιο. Δεν την βλέπω και πέφτω μέσα.   Την επόμενη μέρα βγαίνω από το σπίτι μου ξεχνάω ότι υπάρχει μια...

Στην τσέπη του παλτού σου παλιό σουσάμι φλούδια φιστικιών και το τσαλακωμένο γράμμα μου. Ξύπνησαν λέξεις φράσεις ανακλαδίστηκαν έτριξα μήνες εκεί μέσα μέρες του κρύου

Πεινάω για τη φωνή σου πεινάω για τα μαλλιά σου πεινάω για το στόμα σου και σιωπηλός γυρίζω στους έρημους τους δρόμους ψάχνοντας να σε βρω. Θέλω το δέρμα σου,...

Υπάρχει πάντα μια φλόγα μικρή Και στη νύχτα ακόμα την πλέον σκοταδιασμένη. Υπάρχει πάντα Ένα παραθύρι μισάνοικτο, Μια καρδιά που δυνατά να κτυπήσει προσμένει, Και μια καινούργια αυγή Να χαράζει...

Κλείνω τα μάτια και συγκεντρώνω όλες τις αναπνοές στα χείλη μου. Όταν τα ανοίγω, ένα αστέρι πέφτει. Το πιάνω και το καρφιτσώνω δίπλα απ’...

Ο αγρότης πατέρας μου |Έιμους Χήνι Ο πατέρας μου δούλευε με άλογο τ' αλέτρι οι ώμοι του φούσκωναν σαν ανοιχτά πανιά ανάμεσα στις λάμες και τ' αργασμένο...

σίγουρα, ο κλοιός στενεύει   πετάω φωτοβολίδες καμιά ανταπόκριση.   δεν μου προξενεί έκπληξη   μόνο το ότι συνεχίζω   ειδικά ενώ ξέρω ότι το τέλος είναι εκεί   κι εδώ  

Δεν είναι αγάπη αυτό που ζούμε, εγώ το λέω φονικό, μην πάει ο νους σου στο κακό με το μπαμπάκι θα σφαχτούμε. Με λίγα λόγια, ένα νεύμα, με ένα...

Mιλούσε μιαν άλλη γλώσσα, την ιδιάζουσα διάλεκτο μιας λησμονημένης, τώρα πλέον, πόλεως, της οποίας και ήτανε, άλλωστε, ο μόνος νοσταλγός.     *Ο εραστής, Νίκος Εγγονόπουλος *Aπό τα Ποιήματα, B΄,...