Ετικέτα: Ποίηση

Μην πεις πως θε να μ’ αγαπάς αιώνια, σαν δεν ξέρεις ποιοι σπόροι πέφτουν στην ψυχή κι αγάπες νέες ανθίζουν· μην πεις πως θα λησμονηθώ, κι...

Μικρό μου τριαντάφυλλο, ρόδο μου μικρό, κάποιες φορές, μικροσκοπικό κι ολόγυμνο, μοιάζεις ότι στο χέρι μου χωράς, κι ότι στη χούφτα μου θα σε κλείσω και θα σε φέρω στο στόμα μου, όμως ξαφνικά τα...

Ήσουν όμορφος. Δεν σου το είπα ποτέ. Γι’ αυτό τα δάχτυλά μου σκάλωναν στα φρύδια και τις σχισμές των ματιών σου. Ήθελα να σε κλείσω στις χούφτες μου και...

(12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) Νά ῾ξερες πῶς λαχτάριζα τὸν ἐρχομό σου, Ἀγάπη ποὺ ἴσαμε τὰ σήμερα δὲ σ᾿ ἔχω νιώσει ἀκόμα, μὰ ποὺ ἔνστικτα...

Χυδαίος μεσολαβητής η νύχτα πάλι, με τα γλυκά δολώματα της κόλασης, μιαν αποτρόπαιη αγκαλιά θα σου προσφέρει, μιαν αγκαλιά που δε μιλάει, που δε γελάει, που δε γνωρίζει...

Στο σπίτι μας δεν υπάρχει ταβάνι μόνο μια θάλασσα και άπειρα παράθυρα οι πόρτες ευωδιάζουν ανοιγοκλείνοντας τα θεμέλια γίνονται ρόδες γίνονται κούνιες δεν θα βρεις έπιπλα θα βρεις ανθρώπους τους αλλάζουμε ρούχα συνεχώς χροιές και...

Το ξέρεις, να σε ξαναχάσω πρέπει και δεν μπορώ. Σαν καλoστοχευμένη βολή με ξεσηκώνει κάθε έργο, κάθε κραυγή ως και η αλμυρή ανάσα που ξεχειλίζει απ’ τους μόλους...

Ο άντρας Καπνίζει Στο δωμάτιο Υπάρχουν Άλλη μια γυναίκα Και τρεις άντρες Ο άντρας δεν τους Δίνει σημασία Συνεχίζοντας το Ταξίδι Με το Μυαλό του Καπνίζει αριμανιως Η στάχτη Από το τσιγάρο Χαϊδεύει Τον ιδρωμένο του Αγκώνα Τρομάζει μα Δεν καίγεται Η στάχτη μέχρι...

             Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ                  Μαρία...

Το βασίλεμα που πέφτει,μαλακό κι αργό σαν χάδι, δεν είν΄άγγελμα, μονάχα ,των ονείρων που θα’ρθούν: όλων όσων θα πεθάνουν είναι σύμβολο το βράδυ κι όλων όσων θα...