Ετικέτα: Ποίηση

Όταν έρχεται βροχή, τα χέρια σου προσπαθούν να μου δείξουν κάτι φτερωτό. Σωπαίνουν νευρικά σαν τα σπουργίτια στις παλάμες μου, τα τρυφερά τους νύχια ανοίγουν μικρές αθέατες πηγές στα...

Ατενίζουμε το θαμπό φως, τον άγνωστο βυθό, τα λουλούδια στο βάζο μαραμένα να ικετεύουν για λίγο νερό. Ασθμαίνοντας ταξιδεύουμε μέσα στις νύχτες, ο φόβος αποξένωσε τις ανάσες, το χαμόγελο στα μάτια μας. Μεσουρανούν...

Επειδή ο χρόνος είναι μια πατρίδα στην οποία επιστρέφω επειδή το φθινόπωρο γίνεται άλλη εποχή όποτε θέλω επειδή τα φύλλα δεν πέφτουν πια από τα δέντρα τα βήματά μου...

Σας αγαπούσα: και ίσως ακόμα η αγάπη μου δεν σβήστηκε εντελώς απ’ την ψυχή μου· αλλά αυτό εσάς, να μη σας ενοχλεί· τίποτε εσάς δεν θέλω να...

Τα μάτια της έσταζαν από αγάπη Τα χέρια της γέρικα και αποδυναμωμένα πλέον έστεκαν σαν ξέρα κλαδιά στα πλευρά της Όλα όσα ήταν είχαν πλέον χαθεί...

Ὁ ταχυδρόμος, σέρνοντας στὰ βήματά του τὴν ἐλπίδα μου μοῦ ῾φερε καὶ σήμερα ἕνα φάκελο μὲ τὴ σιωπή σου. Τὸ ὄνομά μου γραμμένο ἀπ᾿ ἔξω μὲ λήθη. Ἡ διεύθυνσή...

Τι ωραία που είσαι αγαπημένη μου. Τα μάτια σου σαν περιστέρια Πίσω από το πέπλο σου. Κοπάδι γίδια τα μαλλιά σου Που κατεβαίνουν τις πλαγιές, Κοπάδι κουρεμένα πρόβατα τα...

Μου φεύγουν οι λέξεις σαν πρωινά πουλιά ξαναγυρίζουν το βράδι Κατεβαίνουν την πλαγία αρνιά το βέλασμά τους γίνεται χάδι για Την καρδιά. Πουλιόνται φτερά στην αγορά...

Ο χρόνος είναι γενικός. Δεν μπορούμε να εντοπίζουμε τα οράματα. Δεν μπορούμε να μοιράζουμε αστραπές απ’ τα κλωστήρια τ’ ουρανού με δόσεις. Ένα σκαθάρι το στοχαζόμαστε απέριττα η πιο...

«Ἦρθα», ἔλεγες πάντα μπαίνοντας στὸ δωμάτιο, παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲν ……σὲ περίμενε κανείς. Ὅμως ἀκριβῶς αὐτό σου ἔδινε μιὰ βαθύτερη ἀπάντηση. *Από τὴ συλλογὴ Ἀνακάλυψη, ἑνότητα, Σημειώσεις,...