Ετικέτα: Ποίηση

Τελευταίοι χαιρετισμοί απόψε ατελείωτοι οι δικοί μου που σου στέλνω και χαίρε χαίρε του αποκλείεται η θεία προθυμία να σ’ τους δώσει. Λιπόθυμα σωριάζοντας βιολέτες από το σφιχταγκάλιασμα του...

Μην πεις ποτέ σου δεν είν’ όμορφη η ζωή Όταν θα δεις το φως να χαμηλώνει, Όταν τα φύλλα τα ξερά θα πέφτουνε στα πόδια σου Κι...

Σε θυμάμαι σαν πόλη, σα να υπήρξε μια χώρα με πρωτεύουσα εσένα. Για να ξεφύγω από σένα έπαιρνα τα όρη και τα βουνά, και τριγυρνούσα τις Κυριακές στα προάστια. Σε...

Όταν η νύχτα φεύγει, κι είναι το χάραμα τόσο κοντά που τα κενά σχεδόν αγγίζεις — ώρα να στρώσεις τα μαλλιά, να ετοιμάσεις τα λακκάκια, και ν’ απορήσεις τι...

Όταν περιμένεις τη σειρά σου στις διάφορες αίθουσες αναμονής επικάθεται στη γύρη των χειλιών σου η διακεκριμένη εκείνη γεύση της ομίχλης Σκέφτεσαι όλος ο κόσμος μια κλειστή κι απέραντη αίθουσα αναμονής κι...

Να στερηθώ το θαύμα μη’ μ’ αφήσεις στα μάτια σου να χάνομαι και να ‘χω τη νύχτα ν’ ακουμπάει στο μαγουλό μου το ρόδο της ανάσας σου...

Να σε κρατήσω παντοτινά σαν ένα κλειστό κοχύλι Ομορφιά που ανάβεις τη φλόγα σου Επάνω σ’ ένα πέταλο Μέσα σ’ ένα πρόσωπο Απλώνεις το χέρι σου Και γράφεις τ’...

Κάποτε είχα ένα φίλο, θα ΄ταν ως είκοσι χρονών και τʼ άρεσε να ταξιδεύει. Μου ΄λεγε: φίλε τα όνειρα έρχονται, φεύγουν, έρχονται με τα καράβια. Κι όταν...

"Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφτείς έτσι, θα μπορέσεις...

Εύκολα που περνώ απ’ τα μάτια σου στον ουρανό απ’ το μανίκι του νερού στο πρόσωπο της θάλασσας απ’ το μικρό σου δάχτυλο στου ζαφειριού το...