Ετικέτα: Ποίηση

"Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφτείς έτσι, θα μπορέσεις...

Εύκολα που περνώ απ’ τα μάτια σου στον ουρανό απ’ το μανίκι του νερού στο πρόσωπο της θάλασσας απ’ το μικρό σου δάχτυλο στου ζαφειριού το...

I Αὐτὰ τὰ δέντρα δὲ βολεύονται μὲ λιγότερο οὐρανό, αὐτὲς οἱ πέτρες δὲ βολεύονται κάτου ἀπ᾿ τὰ ξένα βήματα, αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸν...

(Απόσπασμα) Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας Μες απ' την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές. Ο...

Κάποιος εξημέρωσε, κάποτε, μια μοναξιά από θηρίο της ερήμου ζώο, την έκανε οικόσιτο κι ήτανε τρυφερή και διακριτική και στην αφή τόσο απαλή πιο απαλή ακόμα κι απο γάτα… Τώρα,...

έ! όχι και να λογίζεται καλός ορύκτης κείνος που καταχωνιάζει βαθιά στα έγκατα της γης την πάσα αλήθεια το κάθε μυστικό την όποια λύση!   πρέπει όλα να ειπωθούν πρέπει τα πάντα πια...

"…Φτωχές γυναίκες, μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες, τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού, γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού, νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά...

Στη μεγάλη νύχτα στη μικρή ημέρα στο μεγάλο ποτέ στο μικρό πάντα θα σ᾽ αγαπώ Αυτό του τραγουδούσε Η καρδιά-του επάνω-της μονότονα χτυπούσε Θά θελα ν᾽αγαπάς εμένα μοναχά Έλεγε πως...

         ένα ανοιξιάτικο λουλούδι μέσα από τη σχισμή του βράχου μία παρήγορη μια συγκινητική ψευδαίσθηση πάνω απ’ την άβυσσο το ξέπνοο θήραμα όταν για λίγο αναζητά τη θαλπωρή σε...

Εδώ σε αγαπάω. Στα σκοτεινόχρωμα πεύκα χτενίζει τα μαλλιά του ο άνεμος. Φωσφορίζει η σελήνη πάνω στ' αλήτικα νερά της θάλασσας. Περνάνε μέρες, μέρες απαράλλαχτες, αποπέμποντας η μια...