Αρχική Ετικέτες Ποίηση

Ετικέτα: Ποίηση

Γυναίκες, Τάσος Λειβαδίτης

"…Φτωχές γυναίκες, μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες, τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού, γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού, νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά...

Στο μεγάλο ποτέ, Jacque Prevert

Στη μεγάλη νύχτα στη μικρή ημέρα στο μεγάλο ποτέ στο μικρό πάντα θα σ᾽ αγαπώ Αυτό του τραγουδούσε Η καρδιά-του επάνω-της μονότονα χτυπούσε Θά θελα ν᾽αγαπάς εμένα μοναχά Έλεγε πως...

Για πάντα, Τόλης Νικηφόρου

         ένα ανοιξιάτικο λουλούδι μέσα από τη σχισμή του βράχου μία παρήγορη μια συγκινητική ψευδαίσθηση πάνω απ’ την άβυσσο το ξέπνοο θήραμα όταν για λίγο αναζητά τη θαλπωρή σε...

Εδώ σε αγαπώ, Pablo Neruda

Εδώ σε αγαπάω. Στα σκοτεινόχρωμα πεύκα χτενίζει τα μαλλιά του ο άνεμος. Φωσφορίζει η σελήνη πάνω στ' αλήτικα νερά της θάλασσας. Περνάνε μέρες, μέρες απαράλλαχτες, αποπέμποντας η μια...

Νυχτερινό, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Ακόμα μια νύχτα σπαταλημένη. Ακόμα μια νύχτα κάτω από τους ίδιους αστερισμούς Ακόμα μια νύχτα θα σφίξω τα χέρια σου· τα μάτια σου είναι γατίσια σα μια...

Μαθήματα σκότους |Δημήτρης Βαρβαρήγος

Κρεμασμένα ρούχα γιορτινά χάσκουν στα χρόνια μαθήματα σκότους. Στου σκόρπιου θεάτρου τον θίασο καλούν Ερεθισμένα μέλη να παίξουν στης ντουλάπας τη στενή σκηνή χημείες συσσωρεμένες ανήθικες επιθυμίες, λυσσασμένες ισορροπίες με ρόλους...

Τότε, Erich Fried

(Dann)   Σαν η ευτυχία σου ευτυχία δεν είναι τότε μπορεί ο πόθος σου πόθος να μείνει κι η νοσταλγία σου ακόμη νοσταλγία αληθινή Κι η αγάπη σου ακόμη αγάπη να μείνει σχεδόν θαρρείς...

Εαρινή Ισημερία, Αργύρης Χιόνης

Εαρινή ισημερία: δώδεκα ώρες μέρα, δώδεκα ώρες νύχτα και είκοσι τέσσερεις ώρες σκοτάδι το μέσα μου σκοτάδι εννοώ, αυτό που η φύση αγνοεί και θάλλει, φορώντας πάλι...

Λόγος και Σιγή, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Αζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ.                              ΑΡΑΒΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ «Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος.» Τις βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν; τις χαυνωθείς Ασιανός παραιτηθείς...

H σάρκα, Τίτος Πατρίκιος

Η σάρκα μου πάντα πονάει στα χτυπήματα, πάντοτε χαίρεται στα χάδια. Ακόμα τίποτα δεν έμαθε. *Από την Συλλογή “Αντιδικίες”, (1955)

Top

Σὲ μιὰ γυναῖκα, Τάσος Λειβαδίτης

Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω στὸ γυαλὶ τῆς λάμπας. «Πῶς γίνεται αὐτό;» ρώταγες. Μὰ ἦταν τόσο ἁπλὸ ἀφοῦ μ᾿ ἀγαποῦσες     *Σὲ μιὰ...

|Andrey Tarkovsky