Ετικέτα: Ποίηση
Ασκημούλα μου, Pablo Neruda
Ασκημούλα μου,
είσαι σαν αχτένιστο κάστανο.
Ομορφούλα μου,
είσαι όμορφη σαν τον άνεμο.
Αγάπη μου,
σʼ αγαπώ, όπως και να ʼσαι.
Ασκημούλα μου,
πού είναι κρυμμένα τα στήθια σου;
Κι εγώ θα...
Ενδιάμεσος γης και μη γης, Γεωργία Τρούλη
Πώς να περιορίσεις το έγκλημα
Πώς να πεις γίνομαι επίπεδη Να
Και ελέγχω την καμπυλότητα
Κάπου στον ουρανό αντανακλάται
Ένα άλλο κέντρο της γης
Τα αστέρια δημιουργούν στο σημείο
Ρουφήχτρα
Οι...
Η αλλοτρίωση της έλξης, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Η σάρκα έγινε σελίδα
το δέρμα χαρτί
το χάδι έννοια αφηρημένη
το σώμα καινούρια θεωρία του ανύπαρχτου.
Αλήθεια, πώς να περιγράψω
τη φύση όταν μ’ έχει εγκαταλείψει
και μονο στην...
Η κακοκαιρία των προσχημάτων, Κική Δημουλά
Το ανέβαλες.
Κακοκαιρία μεγάλη,
πέσανε χιόνια
κλείσανε οι δρόμοι, πάγοι,
μεγάλη ολισθηρότης.
Καλά έκανες.
Εάν δεν είναι ολισθηρή η επιθυμία
προς τι να έρθει;
(“ΠΟΙΗΜΑΤΑ”, Εκδόσεις Ίκαρος, 2011)
Παρακαλώ, Charles Bukowski
μες στη νύχτα τώρα να σκεφτόμαστε τα χρόνια και τις
γυναίκες που έφυγαν και χάθηκαν για πάντα
και να μη μας νοιάζει για τις γυναίκες που...
Προσευχή, Κωστής Παλαμάς
Αγάπη, Εσύ, χαρά της γης
και τ’ ουρανού ευλογία,
που είσαι γλυκιά σαν τ’ άστρο της αυγής,
που είσαι μεγάλη σαν την Παναγία!
Εμπρός Σου γονατίζω, αγνή θεά,
και...
Θα ‘ρθει μια μέρα, Μανόλης Αναγνωστάκης
Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο...
Φαίδρα, Γιάννης Ρίτσος
...Ω, ναι, κι απόψε, όπως πάντα, πολύ θα το 'θελα να σε οδηγήσω εγώ στο λουτρό, να σε πλύνω με τα ίδια τα χέρια...
Αγριομυρίκη εν τη ερήμω…, Βύρων Λεοντάρης
Αγριομυρίκη εν τη ερήμω
επικατάρατος εν γη αλμυρά. . .
Έτσι το θέλησα και μη ρωτάς
Κι αν τώρα θλίβομαι είναι που σ’ αφήνω
στους πέντε δρόμους δίχως...
Τι είναι αγάπη, Patricia Calmeiro
Αγάπη είναι να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλο χωρίς να μιλά
Αγάπη είναι να μάθει ο ένας να σέβεται τον άλλο
Η αγάπη είναι δώρο που...
Top
Μικρή Σουΐτα Σε Κόκκινο Μείζον, Γιάννης Ρίτσος
Ι.
Πλήθος λεμόνια
επάνω στο τραπέζι
στις καρέκλες
στο κρεβάτι
κίτρινες λάμψεις
τρέχουν το σώμα σου
μ’ αρέσει που βρέχει
νύχτα με χίλια λεμόνια
και ξαφνικά ο φακός του δασοφύλακα
να σταματάει τους βρεγμένους...
