Ετικέτα: Ποίηση

 μες στη νύχτα τώρα να σκεφτόμαστε τα χρόνια και τις γυναίκες που έφυγαν και χάθηκαν για πάντα και να μη μας νοιάζει για τις γυναίκες που...

Αγάπη, Εσύ, χαρά της γης και τ’ ουρανού ευλογία, που είσαι γλυκιά σαν τ’ άστρο της αυγής, που είσαι μεγάλη σαν την Παναγία! Εμπρός Σου γονατίζω, αγνή θεά, και...

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο...

...Ω, ναι, κι απόψε, όπως πάντα, πολύ θα το 'θελα να σε οδηγήσω εγώ στο λουτρό, να σε πλύνω με τα ίδια τα χέρια...

Αγριομυρίκη εν τη ερήμω επικατάρατος εν γη αλμυρά. . . Έτσι το θέλησα και μη ρωτάς Κι αν τώρα θλίβομαι είναι που σ’ αφήνω στους πέντε δρόμους δίχως...

Αγάπη είναι να καταλαβαίνει ο ένας τον άλλο χωρίς να μιλά Αγάπη είναι να μάθει ο ένας να σέβεται τον άλλο Η αγάπη είναι δώρο που...

Γεμάτη από σένα η άδεια αυτή σελίδα. Να σε πλάσω Θέλω Στη γυμνή σιωπή της νύχτας, Μαραμρένιο άσπρο άγαλμα σιγηλό Ανάμεσα στα χείλη μου και στον αέρα

Βαδίζει μες στην ομορφιά, όπως η νύχτα στον ανέφελο ουρανό που φωτίζεται από τα άστρα στο βλέμμα και στην μορφή της φοράει ό, τι πιο υπέροχο, λαμπερό...

Πλησίασε τώρα που τα νερά ανεβαίνουν Πλησίασε τώρα Η ομίχλη μας κρύβει απ’ τα περιττά βλέμματα Κι ο πάγος σκέβρωσε τα τελευταία ίχνη Των ξένων που πέρασαν Έτσι κανείς...

Κάθε φορά πού κοιτώντας σε στά μάτια βυθίζομαι, ἀφήνομαι - ἔπειτα αἰσθάνομαι σάμπως νά ἐπιστρέφω ἀπ’ τό διάστημα.