Ετικέτα: Ποίηση

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν, στον εαυτό σου...

Μια μέρα θα σου γράψω ένα ποίημα που δε θα μιλάει για τον αέρα ή για τη νύχτα ένα ποίημα χωρίς τα ονόματα των λουλουδιών, χωρίς...

Ζηλεύω τούς μεγάλους δρόμους. Μοναχικοί, τραβοῦν μακρυά, ἐρωτευμένοι μέ τό ἂγνωστο. Ἐνῶ τά δρομάκια, σέρνουνται στίς φτωχογειτονιές᾽ σέ τρομερά ἀδιέξοδα. (Δρόμοι καί δρομάκια |Χρίστος Λάσκαρης. Eκδόσεις Γαβριηλίδης)

Σου έχω μιλήσει για τον παράδεισο – εννοούσα απλά ότι τα μάτια είναι ήλιοι που βλέπουν· η όραση είναι των προσώπων ο νευρικός, απολαυ-στικός Κύριος. Κάθε που σ’...

«Δε μου λείπεις πια. Θέλεις δε θέλεις τώρα θα σου λείπω εγώ.» Σε πόσα κεφάλαια χωρίζεται η Ποίηση; Πόσα σπαράγματα χωράνε στην καρδιά ενός  Ποιητή; Τα μάτια που...

Το «Μονόγραμμα» του Ελύτη αποτελεί έργο καταξιωμένο και ουδεμία ανάγκη έχει της δικής μου επιβεβαίωσης. Παρόλα αυτά, επέλεξα να μιλήσω για αυτό και να...

Κάθε που πέφτει επικίνδυνα το βράδυ, ξυπνάει η φωνή σου μέσα μου και με ρημάζει· κι όταν η νύχτα όλες τις γλυκιές εικόνες διώχνει, προβάλλει εντός μου...

Μια θολή πίκρα κολυμπάει στα μάτια μου Μια βαθιά ανάσα πόνου   Τίποτα δεν είναι όπως το άφησες   Κι αν ακόμη μιλάω για εσένα είναι γιατί κανένα αύριο δεν μπορεί   να σε φτάσει   Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΚΙ...

Πέρα από την νύχτα που με σκεπάζει, κατάμαυρη απ΄άκρη σε άκρη ευχαριστώ τους θεούς όποιοι και να 'ναι για την ακατανίκητη ψυχή μου. Κι αν έπεσα θύμα των...

Για ν’ ακούς μόνο εμένα τρυφερεύουν ώρες ώρες τα λόγια μου και γίνονται σαν τις πατημασιές των γλάρων στην άμμο του γιαλού… Είναι θύελλες ζαλωμένο το πρωινό μες στο κατακαλόκαιρο. Σαν...